Evanjelik Amerika'nın Yol Haritası...
GİRİŞ: Distopya mı, Ütopya mı?
Margaret Atwood 1985'te Damızlık Kızın Öyküsü'nü yazdığında distopya kuruyordu: Dini baskının hâkim olduğu,
Sahte HakikatDuygu ve Düşünce
Aynaya sorar hâlini, cevap hep muhalefet,
Dün dediğini bugün inkâr, içinde küçük bir hükümet.
Gökyüzü ekrana dönüşmüş,
Etik serbest kiralık bulutlar reklam.
Kaybetmekte ustalaşmış,
Şampiyonluk onuru yalan,
Her yarış önde başlar, bitiş çizgisi hayal alan.
En önde kaybeder yine; yarış olsa da sonlarda etik alan.
Doktor reçeteye umut yazdı, günde iki kez alınan,
Yan etkisi: gerçeklerle çarpışınca anlaşılan.
Ben hâlâ kendi gölgemle tartışıyordum,
“Sen kim, ben kim?” diye soran;
Eğer ben yoksam, sen kim olan?
Kara mizah bu: iktidarın gülümseyişi kadar ölümcül,
Sorgulamak suçsa, anlamaya çalışana cezan.
Hayat zaten uzun bir şaka,
*Punchline’ı ben oldum… gülenler sessiz, unutulmuş*haka.
Ve ben, tek oyuncu; punchline’ı kendi gözyaşlarımla yazan.
𝑆𝑒𝑖𝑟𝑖𝑜𝑠𝑒𝑙𝑙𝑖𝑠
Her yıl daha fazla ülke otoriterleşiyor, daha az ülke demokratikleşiyor.
Putin’in Rusya’sı, “seçimli otokrasi” veya “rekabetçi otoriter rejim” (competitive authoritarian regime) olarak tanımlanıyor.
Sahte Diplomalarla Akademiye Giriş: Bir Liyakatsizlik Sorunu
Türkiye'de yakın dönemde gündeme gelen ve toplumda büyük yankı uyandıran 400 akademisyenin sahte diplomalarla akademiye girdiği
vatandaş hayat pahalılığından perişan olmuş, her gün yeni bir yasakla uyanıyor güne, memleket adım adım faşizme teslim oluyor; ana muhalefet partisi paris'te voleybol izleyip sahte gözyaşları ile, kurgu videolarla tribünlere oynuyor. ne güzel hayat!