Ariadne
@sakarsirinim
Şu anda okuduğu kitap
Sonunda seriyi bitirebildim. İlk kitabı sevmiştim belki de olaylar yeni başladığı içindir. İkinci kitap biraz sıkıcıydı ama üç ve dördüncü kitap daha da sıkıcı oldu. Olaylar gereksiz uzatılmış gibi hissettim. Beşinci kitaba gerek yok gibi geldi. Her şeyin sonuçlanması güzel olmuş da beş kitap biraz fazla gibi ve sanki gerek yokmuş gibi sadece.
Kitapta en sevdiğim karakterler Burak ve Mert oldu. Bence en çok okutanlar da onlardı. Onların sahneleri için daha çok okuyasım geldi.
Yine de güzel bir şekilde bitti. Her şey sonuca bağlandığı ve kafamda soru işareti kalmadığı için mutluyum.
Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikayesi — Beşinci PerdeBeyza Alkoç · İndigo Kitap · 202012,3bin okunma
Kitabı filmi çıkacak diye okumak istedim. Başlarda Zeynep o kadar rezildi ki kitap okumamı uzatan asıl şey bu oldu. Kitabı okuyup kalkıp su içiyordum kızın rezillikleri yüzünden.
Öyle çok fazla sevemedim başlarda kitabı. Bazı eksiklikleri vardı. Yazıldığı döneme bakışınca o dönemde yazılan çoğu kitap böyle olduğu için anlaşılıyor bir şekilde.
Sonlara doğru bağlandım kitaba.
Ama en çok aklıma takılan soru Onur ve Zeynep’in birbirine aşık olması için bir şey olması. Kitapta çok fazla olay vardı. Nasıl aşık oldular anlayamadım ben.
Bir de Burak ve Mert’i yakıştırdığım için çok düşük bir puan vermek istedim. Çok iyilerdi.
Kitaba çok ağlatacağını bilerek başlamıştım. Konusunu bilmiyordum. Başlarda adama çok sinir oldum. Ne kadar aptal dedim. Sonra da adam için çok üzüldüm. Bazı yerlerde kendimi tutamayıp ağladım. Güzel bir kitaptı. Bütün her şeyi üçüncü bir göz olarak orada izliyormuşum gibiydi.
Uzun zaman sonra ilk defa fantastik okumak mükemmel hissettirdi. İlk cümlesinden kitaba aşık oldum ve elimden bırakamadım. Yazımı, karakterleri, olaylar, karakterlerin duyguları hepsi mükemmeldi ve karakterlerle olayları yaşadım.
Violet’ın yaşadığı her şeyi oymuşum gibi ben de yaşadım sanki.
Kitap Violet’ın ağzından olmasına rağmen Xaden karakterini bile onun gözünden okuyormuş gibi hissettim.
Rhiannon ve Ridoc sevdiğim iki karakter oldu. Mükemmel arkadaşlardı.
Liam. En başından beri sevdim onu. Çok iyi biriydi ve onun yaşadıklarını bile anladım kitapta.
Xaden’ın takım arkadaşlarını da çok sevdim.
Sadece Dain karakterine çok sinir oldum kitabın en başından beri. Bir yere sevebilirim derken tekrar daha çok sinir olacağım belki de nefret edeceğim bir şey yaptı.
36. bölümü mahvetti beni. Duygular o kadar geçti ki onlarla gülüp onlarla ağladım. Mükemmel bir mükemmel bir yazar mükemmel bir konuydu.
Kitapta her karakter öylesine derin düşünülmüş o kadar güzel yazılmış ki birinci kişi ağzından yazılsa bile her birinin neler hissettiği neler yaşadığı çok iyi anlaşılıyor.
Aramis karakteri beni en çok yaralayan karakter oldu. Dört yıl boyunca ıssız bir yerde terk edilmesi. Sadece çalıştığı enstitü değil ülkesinin de ona sırt çevirmesi öldü denilmesi çok zor şeyler yaşamış. Uzun zaman sonra ilk defa bir insana az da olsa güvenebilmesi çok güzeldi. Kendini kutuya konulmuş bir kelebeğe benzetmesi çok yaraladı beni.
Mars’ın çok merhametli olması herkesi düşünüp ona göre karar almaya çalışması herkesin iyi olmasını istemesi. Aramis yaralanmışken onu bulup iyi olduğunu bilene kadar uyumayıp yemeğe yememesi kendine çok yüklenmesi mahvetti beni bir yerde. Aramis ile yavaş yavaş yaklaşmaları çok güzel çok derindi. Kitapta aşka fazla yer verilmemiş olması da diğer güzel bir etken bence. Aşkın bu kitap için ikinci planda olması çok iyi yönü.
Hoon, Nova, Nora, Ares, Bud, Mina, Mars 2008 ekibine bayıldım ben. Hepsi çok özel karakterler çok ince düşünülmüş hepsi.
Drew, Hope, Dareau, Derwin, Lola, Aramis 2004 ekibi de çok iyi düşünülmüş derin karakterler. Derwin ve Lola özellikle Derwin can sıkıcı bir karakter olduğu için onu okurken sinir olduğum doğru. Kitabın içine giresim geldi o noktada. Hope ve Aramis en sevdiklerim bu ekipte. Dareau ikili oynuyor gibiydi. Ondan pek emin değilim. Drew’un sırları çok şüpheli. Kitabın son sayfası gerdi beni.
İkinci kitabını merakla bekliyorum. Wattpad üzerinden de okuduğum bir kitabı elimde tutarak okumak ayrı heyecanlıydı. İlk defa okuyormuş gibiydim. Tepkilerim de öyleydi.
