sakın kimselere söylemeyin
haziranda öldüğümü
bu annem bile olsa
sonra üç gün ancak sürer
en sevdiğimin gözünde bu acı
Reklam
Ah be hayat...Bazen bir İnşirah ferahlığıyla geliyorsun göğüs kafesimizdeki daralmayı bir ayetle çekip alıyorsun içimizden. Bazen de Yusuf'un kuyusu kadar derin, karanlık ve sessiz kalıyorsun; bir kervanın gelip bizi bulmasını, sabrımızın selamete ermesini bekletiyorsun.
Yollarımız bazen Mülk Suresi gibi haşmetli ve düşündürücü, bazen Vaka gibi her şeyin yerli yerine oturduğu bir kesinlikte. Rabbim, ömrümüzü bir Bakara Suresi sabrıyla bereketlendir, ama her anımızı bir Fatiha kadar özlü, anlamlı ve dosdoğru eyle.
Zorluklarımız 16. cüzün yorgunluğu gibi gelse de, arkasından gelen o rahmet müjdesini hissettir bize. Kelimelerimiz Rahman Suresi'nin o eşsiz ahengi gibi dökülsün dilimizden; her فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ deyişimizde şükrümüz artsın, nankörlüğümüz eksilsin.
Gönül hanemizi Kabe'nin vakarı gibi sakin, niyetlerimizi ihlas gibi tertemiz tut. Öyle bir ömür nasip et ki; başı Besmele ile başlayan bir hayır, sonu ise Aminlerle biten bir vuslat olsun...
Sakın terk-i edebden kûy-ı mahbûb-ı Hudâ'dır bu.
Nazargâh-ı İlâhî'dir Makâm-ı Mustafâ'dır bu.
Felekde mâh-ı nev Bâbü's-Selâm'ın sîne çâkidir.
Bunun kandîlî Cevzâ matla-ı nûr u ziyâdır bu.
Habîb-i Kibriyâ'nın hâbgâhıdır fazîletde...
Tefevvuk kerde-i Arş-ı Cenâb-ı Kibriyâ'dır bu.
Bu hâkin pertevinden oldu deycûr-ı adem zâil
Amâdan içti mevcûdât çeşmin tûtiyâdır bu.
Mürâât-i edeb şartıyla gir Nâbî bu dergâha...
Metâf-ı kudsiyândır busegâh-ı enbiyâdır bu.
-şair nâbi
İçimde öyle bir sevgi var ki; çiçeğe, böceğe, ağacın gölgesine bile taşıyor. Seni de bu hesapsız kalple çok sevdim. Belki de bu kadarı dünyaya fazla geliyordur, artık biraz daha sakin ve kendi içimde kalma vakti..
Reklam
Reklam