Bir yaprağın incecik kuytusuna sığınmış, yaprak kıpırdadıkça güneş yüzünden gözlerini kırpıştıran, kuru bir dalın çıtırtısıyla ürküp kaçan bir kuş gibiydi.
Her şeye rağmen güneş parlıyordu. Her şeye rağmen insan yaşadıklarının üstesinden geliyordu. Her şeye rağmen hayat, günü güne eklemenin bir yolunu buluyordu.