Saliha
@saliha_ates
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın dili ağır geldi ama içerisinde anlatılanların derin anlamlı olduğunu düşünüyorum. İleride tekrardan
okuyacağım bir kitap olarak kenara ayırıyorum. 
Ermiş
Ermiş
Reklam
Bir arkadaşımda gördükten sonra okumak istediğim bir kitaptı. İyi ki alıp okumuşum diyorum. Güzel bir anlatımı var. Zaten esas olay kitabın sonunda bize ters köşe yapması :) Kitapla ilgili sadece bir eleştiri yapmak istiyorum: yan karakterlerin hayatlarını biraz daha kısa anlatıp esas karakterimiz olan Veronika’dan, onun hislerinden, duygularından daha fazla bahsetmesini isterdim. Çünkü kızımızın intihar etmesinden sonra gelişen bir takım olaylar var. Bu nedenle Veronika’yı daha fazla anlatmasını isterdim. Ama yine de okuması keyifli bir kitaptı
Martın Eden kitabı, benim hem modern klasiklere başlamamı hem de Jack London’ı daha yakından tanımamı sağlayan bir kitap oldu. Her ne kadar uzunca bir sürede okumuş olsam da bu kitabı okuduğum için mutluyum. En başta söylemem gereken şey benim açımdan muhteşem bir konusu (toplumdaki sosyal sınıf farkları) vardı ve sonu çok iyi bitemese bile benim için şaşırtıcı bitti. Tabiki küçük bir eleştirim de olacak: Bu kadar uzun sürede bitirmemin nedeni kitapta uzunca anlatımların olması. Yazarımız her şeyi çok betimlemiş ve bir anda bir alt paragrafta mekanı değişmiş olarak okumaya başlıyordum. Bu da hem kafa karıştırıyordu hem de okurken yorulmama sebep oluyordu. Kitabı bir kere yarıda bırakmama rağmen tekrardan başlayıp bitirebildiğim için mutluyum. İkinci bir şans verilerek mutlaka okunması gereken bir kitap diye düşünüyorum.
Kitabı okumaya başladıktan çok zaman sonra kitabı bitirebildim. Başlarda okurken çok sıkıldığımı fark ettim ancak her ne kadar kitabı bitirmek için okusam da sonlarına doğru aşırı zevk aldığım bir kitap oldu. Bu kitabın bana kazandırdığı bir çok şey var ama en önemlisi kendimi affetmemi sağlamasıdır. Bu yaşıma kadar kişisel gelişimime dikkat etmeyip kendimi yeterince geliştiremeyen kendimi, affediyorum. Bu affetme kendimle barışmamı, kendimi sevmemi sağlayacak, buna kalpten inanıyorum. Artık bahaneler kalmadı. Yalnızca ben ve kendim varız
Kitapla ilgili bir giriş yapmak gerekirse Zeze beş yaşındadır ve her şeyi tek başına öğrenir. En yakın sırdaşı Minguinho adındaki bir şeker portakalı fidanıdır. Başlarda birbirlerinden nefret etseler de sonradan yakın arkadaşı olan “Portekizli” ile arasında geçen sohbetlere etkilenmemek imkansız. Keşke hepimiz Portekizli gibi olup (bir tane dahi olsa) çocukların hayatlarına dokunup onları kendi dünyalarında mutlu etmeyi başarabilseydik. Kim bilir belki de ileride bir sosyal projenin çatısı altında çocuklara ulaşabilmek ve onlara destek olabilmek nasip olur. Kitabı bitirdiğim için değil ama Zeze’den ayrıldığım için üzgünüm. Ayrıca kitabı okuduğum şu iki günlük süreçte Zeze beni kendi çocukluğuma götürdü. “Ben kimdim, nasıl yaşadım, nasıl yaşıyorum, ne oldum, ne oluyorum? “ sorularını sorup kendi hayatımı sorgulamama vesile oldu. Bazen geçmişimizi hatırlamak şuan yaşadığımız anın kıymetini bilmemizi sağlıyor.
Reklam