Smita kızına “ sevinmelisin” demeyi çok isterdi. “Senin hayatın benimki gibi olmayacak. Sen sağlıklı olacaksın. Benim gibi öksürmeyeceksin, benimkinden daha iyi ve daha uzun bir hayatın olacak. Saygı göreceksin, sen saygın bir insan olacaksın. Kimse köpeğin önüne atar gibi yiyecek artıklarını atmayacak sana. Bir daha asla ne başını ne de bakışlarını yere eğmek zorunda kalacaksın…”
Benim kızım okuma yazma öğrenecek, diye geçirdiği içinden ve bu düşünce yüreğini büyük bir sevinçle doldurdu.
O günü hayatının sonuna kadar hatırlayacaktı.