Lisede iken hayata dair
(dini,felsefi,siyasi,bireysel,toplumsal,duygusal...) tüm konularda bilgimin, düşüncelerimin, ufkumun yetersiz olduğunu hep hisseder ve bilirdim. Bu durum beni hep rahatsız ederdi.
Bu yüzden üniversite zamanlarımda hatırı sayılır sayılarda kitaplar karıştırdım.
Akabinde,
Bazı düşüncelerim yıkıldı.
Bazıları güçlendi.
Bazıları tadilat gördü.
Bazı yepyeni düşünceler hayatıma girdi...
Bi allâme olmadığımı bilsem de lisedeki kadar da değildim, yeni ben, beni bir süre idare etse de yine birşeylerin eksikliği hissediyordum.
Sanıyorum bu seferde şöyle bir sorunum vardı;
Bilgim ve fikrim değişse de karakterim aynı ivme ile değişmemişti, ben hâlâ sinirli, aceleci, düzensiz, tembeldim.
Acaba fikirler değişir karakter değişmez miydi yoksa benim beceriksizliğim miydi? bilmiyorum ama sonuç olarak yine huzursuzum yine kendimden memnun değilim.