Sümeyye
@samankagidi
34 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
İnsanın ancak, ana-babasını kendi dünyaları olan ayrı varlıklar olarak görmeyi başarabildiğinde gerçek anlamda yetişkin sayılabileceğini düşünüyorum. Bunu başarabilmenin kolay olmadığını bilerek. Çünkü her insanın bir önceki kuşaktan bazı alacakları tahsil edilemeden kalıyor. Var da vermiyor diye direndikçe, olmadığı için verememiş olduklarını göremiyoruz.
Sayfa 55
Ancak bildiğim şey, insanın, doğduğu andan itibaren, ana-babasıyla ilişkilerinden başlayarak yargılanmaya maruz kalması sonucu yargılamayı öğreniyor olması. Sonunda kendisine yasaklandığı için bastırıp sesini duyamaz olduğu isteklerini kışkırtacak bir davranışı bir başkasında görmeye tahammül edemez hale geliyor. O zaman da yargılama, küçümseme, hatta müdahalede bulunma gibi tutumlar ortaya çıkıyor. Yasaklanmış kendini bir başkasında seyretmeye katlanamayıp, kendine tanımadığı bir özgürlüğe imrendiğinden. Daha özetlenmiş bir deyişle yargılama, bastırılmış olduğu için bilinç düzeyine ulaşamayan düşmanca eğilimlerin, yani yaşamazlığın bir ürünüdür.
Sayfa 53
Aslında tutuculuğun psikolojik yorumu da budur. Tutucu kişi, yapmak istediği ama yaparsa suçlanacağı davranışları başkalarında gördüğünde onları eleştirerek ya da engelleyerek kendi isteklerini ketlemeye çalışır.
Sayfa 44
Kadercilik ve uyuşukluk, çevreyle baş edememenin doğal sonuçlarıdır. Deneysel olarak aşırı yüklemeye maruz bırakılan bir kobay da sonunda sessizce bir köşeye çekilir ve ayaklarını ağzına götürerek amaçsızca çiğner.
Sayfa 30
Düşüncelerin gelişmesi insanın kendi kendisini ve geleceğini yönlendirmesinde ona yardımcı olmuş, ama içgüdülerin zayıflaması diğer insanlara ve geliştirdiği teknolojiye eskisinden daha bağımlı bir duruma gelmesine neden olmuştur.
Sayfa 22