Işığın Savaşçısı uyanır ve şöyle düşünür:
“Pencereden giren ve beni kaldıran bu ışık konusunda ne yapacağımı hiç bilmiyorum.” Ama güneş ışığı onun ne düşündüğüne aldırmaksızın içeri dolmaktadır. Savaşçı bu sefer yüksek sesle şöyle söyler: “Değişiklikler yapılmalı ama yapacakmış gibi de hissetmiyorum. Hayatı olduğu gibi yaşamaya çok alıştım.” Işık içeride olduğu gibi kalır çünkü “yapacakmış gibi hissetmek” çok muallakta bir sözdür.
Işığı takip etmek için karar almak gerekiiir!