Geçip gitti o günler ah... Geçip gitti güneşte kavrulan bitkiler gibi; Akasya kokusuyla sarhoş olan o sokaklar Kaybolup gittiler. Dönüşü olmayan yolların o parıltılı kalabalığında, Ve yanaklarını sardunya çiçeği yapraklarıyla süsleyen o kız Yalnız bir kadın şimdi; Yalnız bir kadın. Yalnız... Yalnız...
Furuğ Ferruhzad (1935-1968)
3000 yıl önce yazılmış bir likya şiirinden;
"Beni bulamazsan üzülme,
Eşyalarımı bulacaksın.
Kestiğim taşları,açtığım yolları,
İşlediğim heykelleri bulacaksın.
Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden,
Parmak izlerimiz değecek birbirine..."
Daha gençsiniz,daha ilk gençliğinizi yaşıyorsunuz,bu bakımdanda bütün gençler gibi insan aklına her şeyden çok değer veriyorsunuz.Zekânın kıvrak inceliği ,aklın soyut,yaşamdan uzak verileri gözlerinizi kamaştırıyor!
Artık güneşler,aylar,yıldızlar istedikleri gibi dönüp dolanabilirler.Ben farkında değilim,ne vakit gün oluyor,ne vakit gece.Kainat etrafımdan silindi ve yalnız o kaldı.