Sessizliğin içinde bir sestin, sadece benim duyabildiğim
Sevda sözleriyle haykırdın yüreğime,anlamını sadece benim bildiğim
Gözlerin birer silahtı, sadece beni yaralayabildiğin
Ve dünyada ki en büyük hazineydin, sadece benim olduğunu bildiğim
Aşk ile düştüm yola, sonunu bildimediğim
Gülüşünde nice çiçekler kokladım, kokusunu bilmediğim
Sevgine vasıl oldum, zamanını bilmediğim
Sözlerinde aşkı duydum, anlamını bilmediğim
Artık bahar geldi tüm bilinmezliklerime
Açtı senden olanlar birbir gönül bahçelerime
Onmaz sevgin yeşertti tüm kırılan dallarımı
Meyve verdi, yemiş verdi bıraktı ellerime
Dünyam sen ile doldu, ruhun bana aşikâr
Ey ruhuma sevda veren kadın her zerrem sana aşikâr
Mahcubum sana sevgisizlikten dünyam günahkâr
Meyletmeseydin bu aciz yüreğime
Sevemezdim seni böylesine cüretkâr...