Samet Duman
@sametskywalker
oldukça cahilimdir ama epey okurum
61 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Yine lezzetli, okuması keyifli ama okunanların kabullenilmesi zor olan bir Yaşar Kemal klasiği. Yaşar Kemal'in büyülü, kendine has üslubuna alışınca tüm eserlerini okuma isteği kaçınılmaz. Tamamen kişisel görüş olarak da roman türünde en iyi yazarımız olduğunu düşünüyorum. Adana'ya, Çukurova'ya bir kere bile ayak basmamış insanları bile Anavarza kayalıklarında gezdirip Çukurova'nın sıcağında yakmıştır..
Kitap, konar göçer tarzı yaşayan yörüklerin, yerleşik hayat insanları ile çetin ve acı mücadelesini akabinde de bir kültürün toprak arzusu uğruna yok olduğunu anlatıyor. Yaşar Kemal bunu öyle güçlü gözlemlerle yapıyor ki, toprak kavgaları, zengin ve güçlünün ezme, ezdirme, insanları satın alma hakkı, değiştikçe yozlaşan insanlar hala günümüzde de geçerliliğini koruyor. Okurken, istenilen sadece bir karış toprak bu savaş ne uğruna diye hayret ediyor insan, üstelik savaştıkları da düşman değil.
Roman boyunca Kerem ile Hıdırellez'de şahin istemenin pişmanlığını ve çocuksu saflığını, Ceren'in üzerinde hissettiği baskıyı, Demirci Haydar Usta'nın şehire indiğinde değişen hayat ve değişen insanlar arasında kaldığındaki yaşadığı hayreti, Yörük kültürü ile yerleşik hayat arasındaki oluşan uçurumu, Süleyman Kâhya'nın çaresizliğini, Mustan ve Halil'in sevdasını kısaca kitap boyunca bir kültürün acısını, yasını derinden hissettim.
İlk başta dediğim gibi Yaşar Kemal kalemi sayesinde anlatış biçimi, efsaneleri, gözlemleri ile birlikte akıcı, doğal, coşkulu, okuması çok keyifli ama okunanların hüzünlü olduğu bir kitaptı. Okunma sayısı umarım artar. Bütün düşünceleri yazıya dökme yeteneğim vasat maalesef, o yüzden kendiniz deneyimleyin derim..
Bir koca dünya ölüyor, içinde ben de varım, sen de..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabın içeriği hakkındaki yorumlar biraz gözümü korkutsada merakımdan başladım. söylendiği kadar da varmış ama yine de yarım bırakma isteği duymadım çünkü yazarın kendine has kelimeler, nitelemeler kullandığı akıcı dili ve her şeyi gözünüzde tıpatıp canlandıran betimlemelerine en baştan adapte oldum bundan sonra da zaten okuması keyifli bir hal alıyor. Kitabın bana kattığı en önemli kazanç, seçim hakkının büyük bir lütuf olduğu, insanı insan yapanın iyi olmak zorunda bırakılmak değil iyi ile kötü arasından iyiyi seçebilmek olduğu. Alex'e haklı olarak kızıyorsunuz hatta affedilemeyecek şeyler de yapıyor ama öte yandan bir makineye dönüştürülmesi de ağır bir cezaymış gibi geliyor. Toplumsal ve siyasal konulara da parmak basılmıştı ama sanırım kitap hakkında en çok bu felsefe aklımda kalacak. Tek eleştirim kitabın kısa olmasının bana göre bazı konuları yüzeysel geçmesine sebep olması. İktidara ne olduğu ve sokaklardaki suç oranının düşmesi sırasındaki olaylara biraz daha değinilebilirdi örneğin.
Genel olarak her elime aldığımda keyifle okuduğum, sevdiğim, unutmayacağım ama rahatlıkla da öneremeyeceğim bir kitap oldu. İlk sayfalardan sonra sabretmeden yarım bırakıp nasıl kitap öneriyorsun lan diyebilirler ama siz yine de okuyun kardeşlerim :)
Herkese merhaba. Uzun süre sonra bir kitap gönderisi atmak istiyorum. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın daha önce sadece saatleri ayarlama enstitüsü kitabını okumuştum ki bu kitap yazara hayran olmama yetmişti. Sahnenin dışındakiler kitabına da az çok bu beklenti ile başladım. Yazarı okuyanlar tahmin ediyorum ki kitabın bazı bölümlerinde "işte bu ben" diye düşünürler çünkü insan tahlillerinin gerçekçiliği, yaptığı gözlemlerin doğruluğu, kaleminin şiirselliği hayrete düşürürken bir o kadar da keyif veriyor. Okurken dile getirmeyi düşündüğüm başka şeyler de vardı ama bunları dilediğim gibi açıklayamam çünkü bunu yapmak için Ahmet Hamdi Tanpınar olmak gerekir!
Yazarı övdük, şimdi kitaba gelelim. Kitap, asıl sahnenin - Anadolu'nun - perde arkasında yani İstanbul'da geçiyor. Anadolu'da milli mücadele çatısı altında vuruşmalar olurken istanbul daha karışık bir haldedir. Milli mücadele karşıtları ile destekçileri, işgal kuvvetlerinin baskıları, işgale uğrayan şehrin işgalciler tarafından değişime uğraması, bu karışıklığın belli başlı sebepleri. Gerçekten insan okurken halkın çaresizliğine sinirle karışık bir şekilde üzülüyor. Evinden atılan adamın "Hata ben de, evden çıkmalıydım." demesi de aslında her şeyi özetliyor. Karakterimiz Cemal de tam bu kargaşanın ortasında aslında hiç de benimsemediği bir mevkiye sahip. Şehrin siyasal durumunu da Cemal'in gözünden okuyoruz. Ve yazar bu durumu tüm açıklığı ve acı gerçekleriyle müthiş bir şekilde sunuyor. Yalnız burada siyasal durumu anlatan bölümlerde çok karakter olması hiçbir zaman dikkatli bir okur olamadığımdan beni biraz zorladı.
Kitapta savaşın gölgesinde diyebileceğimiz buruk bir de aşk hikayesi var. Ben de galiba en çok burayı sevdim. Cemal'in Sabiha'ya olan aşkı okudukça beni etkilemeye başladı. Sabiha karakteri ebeveynleri
Samet Duman
, bir kitap okuduPuan vermedi·180 syf.·
143 günde okudu
·Okunma: 21 Aralık 2022 17:40
·2022 10. kitabı
