Görüyorsunuz, yapayalnızım, hiç kimsem yok. Susuyorum, susuyorum sonra birden yüreğimde bir şeyler kaynıyor, taşıyor... Taşlarla, ağaçlarla konuşacağım neredeyse...
Ve yaşama kafa yormayı bir yana bıraktığı için de çok daha mutludur. Hakkında düşünemeyecek kadar yaşamakla meşgul. Benim hatam ise bir kere kitapların kapağını açmak.