Ey Adana… Sen ki yiğidin harmanı, erkekliğin, mertliğin diyarısın… Bil ki bu yarım akıllı deliler senin gizli hazinelerin; unutulmuş kahramanların, kayıp şiirlerin… Ve biz onların izinde yürürken anlarız: deliler geçer sokaktan, asıl akıl onların kalbinde saklıdır.
“Benim ihtiraslarım (tutku) var, doğru!.. Hem de en büyükleri!.. Fakat bu ihtiraslar, yüksek mevkilere geçmek, büyük para sahibi olmak gibi maddi şeyler değildir. Ben bu ihtirasların gerçeklemesini, vatanıma büyük yararları olacak, bana da likayatle ifa edilmiş bir vazifenin iç rahatlığını verecek büyük bir fikrin karşısında arıyorum. Bütün hayatımın prensibi bu olmuştur. Buna genç yaşımda sahip oldum. Son nefesime kadar muhafaza edeceğim.”
Sayfa 165 - Post Yayın, 1. Baskı | Ateşten Çıkan Kestaneler·Kitabı okudu