Dünyasını, karakterlerini, mizahını, gizemini, gerilimini, süprizlerini ama en çok ana karakterini sevdiğim bir serinin daha sonuna yüzümde koca bir tebessümle gelmiş bulunmaktayım.
O kadar kolay okunan, akan, güldüren, eğlendiren ve hissettiren bir seriydi ki, tek kelimeyle bayıldım.
Alli karakteri artık kesinlikle en sevdiğim karakterler arasında yerini aldı. Kurgunun hiç bir önemi olmadan fedakar, tatlı, şapsal, komik, arsız, cesur, aptal ve seven Alli nin tüm maceralarını sonsuza kadar okuyabilirim galiba.
Tabi ki yanında da muhteşem tatlı, ponçiklerin kraliçesi, en iyi dostu Cinth ve ruhunun diğer yarısı olan Faolan da olmak koşuluyla.
Seride bir diğer bayıldığım ve çok güldüğüm karakter de küfürbaz, huysuz at adam kara kelpiydi. Her sahnesinde çok eğlendim ya.:))
Kötüyü yenmekle ilgili kapışmalar çok tekrarlansa da kitabın anlatımı ve akışı o kadar iyiydi ki, hiçbir şeyi sorgulamadan önüme ne çıkarsa okudum da okudum.:))
Velhasılı, anlaşılacağı üzere seriyi çok çok sevdim, kesin tavsiyemdir.
Allicim you are the best honey ;)
Aynı ben yahu :D
Hikayenin ana karakteri olan Nobuko'da (Mobu kelimesi Japoncada yan karakter demekmiş) kendimden parçalar görmek çok garip ve güzel oldu benim için. Aslında gün içerisinde gördüğünüz ve belki de fark etmediğiniz insanların da bir hayatı, hayalleri ve yaşamı olduğunu fark ettiriyor aslında. Okurken yüzümde şapşal bir gülümseme vardı ve bazen kıkırdadığım için aile üyelerimin 'ne oldu buna?' bakışlarına maruz kalsam da çok keyifli bir okumaydı.
Bi hevesli hevesli, ballandıra ballandıra övülen kitaplardan biri daha. Bakalım övdükleri kadar var mı?
Hikaye 2 adamın alkollü halde yasadışı av gezintisine çıkışıyla başlıyor. Bu adamları ben niye okuyorum? Orta yaş sendromuna girmiş, sapık tipleri andırıyor diye düşünürken pat 30 boş sayfa ile karşılaşıyorum üstelik yırtılmış. Tamamen baskı hatası.
Neyseki okuyan arkadaşım var ve onu arayıp o arada neler olduğunu üç cümleyle bana anlatınca, 30 sayfanın sadece betimlemeden oluştuğunu anlıyoruz. Kayıp değilmiş.
Derken sahneye arka kapağın vaat ettiği o şapşal gençler giriyor. Tuzaklarla dolu, kabuslarımla kapışır mekan düzeniyle hepsinin ruhuna Fatiha okuyoruz. Korktuk mu? Nayır.
Sonra sahneye tüm bedeni korkunç derecede bozulmuş bir kadın giriyor. Ve bu kadın, o grupta hayatta bıraktığı tek kişiyi alıp götürüyor. Merak etmeyin yamyam değil. Rapunzel konseptine uyan şeyler yapıyor.
Aslında orijinal Grimm masallarınınhiçbir versiyonu mutlu değil. Aksine hepsi korku doludur. Aslında yazarın yaptığı orijinaline uygun olarak yeni nesil uyarlama yapmak olmuş. Korkmadım, gerilmedim ama tiksindim. Hele o avcı... İğrenç şey.
Sonuç: övdükleri kadar yok. Beğenmedim. O kanlı sahneleri okurken muffin yiyordum haberiniz olsun.
Tiksinti oluşturmak amacıyla yazılmışsa doğru yolda.
Saçma sapan da bitti zaten. İyice sinir oldum. Seri birbirinden bağımsız ama yine de okumayacağım. Bu arada +25 üzeri okusa daha iyi olur.
Bu kadar güzel bir kurgunun bu hale getirilmesi beni gerçekten üzdü. Söylenecek pek bir şey yok açıkçası kitabın pr çalışmasının güzel olduğu çok bariz. Ya bir vampir neden bu kadar şapşal yazılır ki? Resmen vampirlere hakaret. Sadece bir vampir değil bir insan da bu kadar şapşal(aptal) yazılmamalıdır.
Necip Fazıl’ın “Tohum” adlı harikasını gördükten sonra eserin felsefesi ve temsili hakkındaki fikirlerimi Tan gazetesinde yazmıştım. İçinde tam bir kâinat vizyonunun bütün unsurlarını taşıyan büyük kategoride piyesler, her sınıf düşünceyi ayrı ayrı mihraklardan harekete getirmek kabiliyetinde oldukları için Tohumu bir başka tarafından anlamaya çalışmak istiyorum.
Necip’in eserinde Milli Mücadele sadece mazlum bir milletin emperyalizme karşı ayaklanması ve Anadolu, sadece bir istihsal perspektifi içinde mütalâa edilecek alelâde bir toprak yığını, ruhsuz ve şapşal bir tabiat parçası değildir. Zekâyı maddeden kaidesi üstüne kaskatı bir idrak cihazı gibi oturtan materyalist görüşü parçalıyarak bu maddenin dibini ve ruhunu eşeleyen Necip Fazıl, silâhın silâha değil, kendi muhtevasını seferber etmiş bir kahraman ruhunun bütün bir kavga endüstrisine karşı çıkarak onu nasıl mağlup ve kepaze ettiğini göstermek suretiyle ruhun topa tüfeğe, gizlinin açığa, sırrın bedâhete, merminin mermiye, kavranmayan, yakalanmayan mahiyetin tutulan ve dar bir idrakte zincire vurulan sathî realiteye galebesini ilân, telkin ve ispat etmiş oluyor.
Elzem : Leyla Gecesi 🩷1000Kitap
Selam canlarım
Ben geldim ve sizlere yine ve yeniden o kadar güzel bir bebek getirdim kiiii Canım Hümeyra’mın kaleminden Elzem: Leyla Gecesi ile geldim ve resmen bayıldım
Hemen kısacık konusundan bahsedeyim
Leyla Kırşan ablasının vefatından sonra annesini yalnız bırakmamak için öğretmenliğine ara verip tamamen ona destek olan genç bir kızdır. Annesine adeta bir kol kanat geren Leyla, kendi hayatını geri plana atmıştır. Bir gün annesinin evlilik konusunu açmasıyla hayatı değişir. Annesinin kendisine evlenmesi için söylediği kişi ise mahallede yıllar önce yaşadığı bir ilişkiden sonra kimseyi hayatına almayan Akın Demirdağ’dır
Leyla başta bu fikre tamamen karşı çıkar. Böyle bir şeyin olamayacağını düşünür. Ancak arkadaşının evine gittiği bir gün yaşanan tesadüfi karşılaşma her şeyi sarsar Akın’la ilk kez yüz yüze gelir ve düşünceleri yavaş yavaş değişmeye başlar Daha sonra Akın’ın da onunla görüşmek istediğini öğrenmesiyle birlikte bu görücü usulü evlilik sürecine adım atarlar Ama Leyla’nın bilmediği çok büyük bir gerçek vardır Akın zaten yıllardır Leyla’yı sevmektedir
Öncelikle hemen canııım Hümeyra’mın kaleminden başlayayım Ama nasıl başlayayım gerçekten o kadar muazzam bir kalemi var ki şu an resmen Hümeyra evrenindeyim Kitaplarıyla yatıp onlarla kalkıyorum Gerçekten bu kitap için çok güzel demek bile hafif kalır. Diğer kitaplarının yeri bende ayrı ama bu kitapta sanki çıta iyice arşa çıkmış Daha da aşağı inmesi imkânsız gibi hissediyorum Kalemi zaten muazzam ama tüm bunların yanında o gelişimi de o kadar güzel hissediliyor ki karakterleri işleyişi, olayların akışı, duyguların verilme şekli resmen okurken evet bu Hümeyra dedirtiyor Ben bu kadının kalemine aşığım gerçekten Kitabın büyüsünden çıkamıyorum. O atmosfer, o akıcılık, o duygular hepsi bir