Yılmaz Çakır
@sargeant
Ne demiş Yunus, Gelin Tanış olalım işi kolay kılalım, sevelim, sevilelim bu dünya kimseye kalmaz,
Yaşamın temelinin SEVGİ olduğuna inanan
okudukça, insanları gördükçe artık Nihilist.
Şu anda okuduğu kitaplar
Birazcık bile olsun kısaltamayız ölümü
Yaşamı uzatarak.
Değişmez kalır ölümden sonraki süre.
Kaç kuşak katarsan kat ambarına yaşayarak
Aynı sonsuz ölüm beklemektedir seni.
Var olmama süresi eşittir herkesin;
Ha dün ölmüşsün Şafakta
Ha Aylar yıllar önce kapamışsın gözlerini!"
LUCRETİUS
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yorulduğumuzda ve cesaretimizi kaybettiğimizde yıllar önce yendiğimiz eski düşüncelerin hücumuna uğrarız.
Nietzsche
Kimseyi sevmeden yaşanır mı?Edebiyat
Puan vermedi
Kitap 2 temel konuda değerlendirilmeli. 1 ncisi derin yolsulluk ötekileştirilen veya hor görülen insanların yaşamı, böyle insanlarında varlığı, onların yaşamlarından kesitler, bu bağlamda yalnız kimsesiz bir çocuğun yaşama tutunma çabaları, çaresiz sorunlara kendince bulduğu çözümler, yaşadıklarıyla çok erken yaşta olgunlaşması. Çaresizlik, aidiyetsizlik, yersiz-yurtsuzluk, adaletsizlik, Madam Rosa’nın bir hayatı olması için çabaları. 2 ncisi ise SEVGİ, yaşamın temelinin sevgi olduğuna inanan birisi olarak, sevgi varsa bir şekilde çözümde var kitabın son cümlesi çarpıcı “Doktor Ramon bizzat gidip şemsiyem Arthur’u getirdi. Çok kaygılanıyorum onun için. Duygusal değerine bakıp kimse istemez onu SEVMEYİ BİLMEK gerek.” Ben Arthur’u sevdiğim için değerli başkaları anlayamaz diyor. Momo Daha kitabın başında Kimseyi Sevmeden yaşanır mı diyor, Gerçekten de sevmeyi bilmek gerekir. Kitap son cümlesiyle de sevgiyi yüceltiyor. Kitabımızın 2 ana karakteri Madam Rose ve Momo (Muhammed) diğer yan karakterlerde (Mösyö Hamil, Doktor Katz, Mösyö Malumba (Afrikalı), Madam Lola, Nadine-Ramon, Zaum Kardeşler) Yazarın hayatından da kesitlerde olduğunu düşünüyorum.
Kitabın başlangıcı güzeldi, felsefik, psikolojik, sosyolojik yanları çok Madam Rose’un hastalığı çok fazla işlenmiş gereksiz uzamış.
“””Mösyö hamil Kimseyi sevmeden yaşanır mı?”””
“””Madam Rosa’nın evindeki bizler neredeyse hepimiz orospu çoçuğuyduk””” (Toplum bizi insan olarak saymıyordu ironisi var.
“””Dükkanlardan hırsızlığa başladım: tezgahtan domates ya da kavun araklıyordum. Görüleyim diye daima birisinin bakmasını beklerdim. Patron dışarı çıkıp da bana bir tokat aşkettiğinde çığlık çığlığa bağırmaya başlardım, ama en azından biri benimle ilgilenmiş olurdu.”””
“””Madam Rosa’nın evi, alıştıktan sonra bile, kederliydi,
Nermin Yıldırım yine güzel yazmış.Edebiyat
Puan vermedi
Sürprizlerle dolu, edebiyatı, dili, biraz felsefesiyle oldukça güzel bir roman. Nermin Yıldırım beğendiğim bir yazar özellikle Ev kitabını çok beğenmiştim. Kitaba gelince karakterler Rıdvan, Behiye, Suad, Franz, Kornelia, biraz Cumhuriyet sonrası Türkiye'den, biraz 2 nci dünya savaşı dönemlerinde geçen bir kitap, tarih bilgileri de sık sık karşımıza çıkıyor ama tarih kitabı değil roman. Spolier vermek istemiyorum, konusu güzel konusundan daha çok edebi yönü, dili, akıcılığı oldukça güzel çabuk ve kolay okunuyor. Kelime dağarcığını geliştirmek isteyenlere okumalarını öneriyorum. Mesele George Orwell'ın aslında Erıc Blair olduğunu ve gazeteci olarak gittiği İspanya'da Franco'ya karşı savaşanlara katıldığını öğreniyoruz.
"" Hayatını erkekler ve çocuklar arasında pay edersin. Sevgi, iyi niyetini kullanarak seni dilediği gibi yontan menfaatçi bir ahbaba benzer: onun elinden de bilmediğin, istemediğin şekillere girersin. (Syf.239-Everest Yayınları)
"" Aşk, ille de kanmak isterdi. Kalbinin derinliklerinde şüphe denizleri köpürse de inanmış gibi hissetmeyi severdi. (Syf.383)
"" Sadece geçmiş vardır ve daima olacaktır. Bir hapishaneye benzer üstelik. İçinden geçeni kilitler içine. Senle ben de orada kilitli kaldık, hatırla. Hatırla ve bütün bunları neden yaptığını iyice anla. (Syf.395)
"" Yani bütün uzun hikayeler bu kadarcık aslında. Ne kadar uzun başlarsan başla, sonunda hep kısacık bitersin. Bir rüyadan öbürüne devrilirken birdenbire nefesin kesiliverir. Ne bahçe kalır geriye ne çiçek ne tohum. Bitersin (Syf.398)