Bir deneme kitabı, Kitapta Jehan Barbur'un, Tomris Uyar'ın oğlu ve onu tanıyan arkadaşlarıyla yaptığı röportaj ve sohbetleri yer alıyor. En iyi tanıyanlar anlatıyor Tomris Uyar'ı. Tomris Uyar'ın günlüklerinden kesitlerin yer aldığı, Jehan Babur'un içini döktüğü ve günlüklerle konuştuğu asıl vurgunun ise Tomris Uyar'ın öykücülüğüne yapılan bir kitap. En sonda yer alan psikiyatrist ile sohbet dikkat çekici.
“” Ölmekten çekindiğim anlar var. Korktuğum demeye dilim varmıyor: hem neye yaradı korkmak bunca yıl? İşte o zamanlar da, biraz midem bulanıyor, daha çok adam sevmeliydim diyorum. Belki ölmezdik! “”
“” Dün gece, 20 günlük uykusuzluk iyiden iyiye bastırmış olmalı ki sızmışım; kolumun bir an yanıma düştüğünü anlayınca fırladım yerimden. Nicedir hiç kıpırdamadan yatan Turgut’un sağ kolu yataktan sarkmış, elimi arıyordu.””
“” Bana kalırsa, ülkemizdeki asi, hırçın, titiz, yalnız, has insanlar aslında ortamdaki bayağılıktan ölüyorlar. Önce evlerine, sonra gitgide içlerine kapansalar da, sürülseler de, yakalarını bırakmayan o toplumsal bayağılıktan. İçki, sigara, kalp yetmezliği…Hepsi bahane. “””
“” Yıllarca gelecek için kaygılandım, geleceği düşündüm; ne olacak, nasıl birine dönüşeceğim, neyi yapmalı neyi yapmamalıyım ?... Şimdi 63 yaşındayım. Al sana gelecek. Ne oldu yani? “”
“” Sevginin yalnızca bir duygu olmadığını, bilgi de gerektirdiğini kendimden biliyorum. Sevgi-savurganlığım yüzünden habire su vererek çürüttüğüm kaktüsler hala aklımda.”
“” Bir adam geliyor, sevinçle kucaklayıp mesafesi kısa bir aşkla beni havalara fırlatıyor, gel gör ki tutmayı unutuyor beni yada vazgeçiyor, her seferinde yere kapaklanıyorum.
“” Çalışabilen ve sevebilen insan, sağlıklı insandır, sevilmek daha önemlidir belki. Ama sevemeyen insan sevilemez de zaten. “”
“” Günün sonunda