Adem Kaya
@satiraram
"Ölümü gözümüzde büyütmüşüz, meğer ölüm Gazze'de çocuk işiymiş"
öğretmen
@satiraram_gonulsayfam
124 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Bilmem bu "Yol" nereye çıkar?
"Kıyamet Sonrası Edebiyatı" içinde yeralan bir başka eser: Yol. Yangınların bitip tükettiği Amerika'da bir baba ve oğlunun dramatik yolculuklarının konu alındığı eserde; baba ve oğlunun hayatta kalma savaşı, birbirlerine olan şefkati, aynı zamanda da insanlığın karanlık yanları anlatılıyor. Bilmiyoruz ki bu yol nereye çıkar? Biliyoruz aslında ama spoiler vermiyoruz. Eseri beğendiğimi belirteyim. İyi okumalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dinler Tarihi
Dinler tarihi olarak da adlandırabileceğimiz bu eserde; geçmişteki uygarlıkların inançlarından tutun da en son din olan İslama kadar toplumların Tanrı inancı kavramı üzerinde durulmuş. Paganizm, Budizm, Hristiyanlık, Musevilik ve İslama ait bilgiler verilmiş, uzun araştırmalar yapılmış bu yönüyle tam bir araştırma kitabı diyebiliriz. Uzun yıllar katolik kilisesinde rahibelik yapan Karen Armstrong sonradan rahibeliği bırakmış ve ateist olmuş. Yazar, her ne kadar eserini tarafsız bir şekilde yazmaya çalışsa da bazı kısımlarda islama olan olumlu bakış açısını bize sunsa da ben yazarın niyetinden şüpheliyim. Çünkü kullandığı bazı kelimeler var ki taraflı olduğunu anlayabiliriz. Yazarımız inançsız olunca yahudilik ve Hristiyanlık hakkındaki bilgilerin kuranda bu kadar net bir şekilde anlatılmasına şaşırır ve Hz. Muhammed'in yahudiliği ve Hristiyanlığı çevresindekilerden öğrenmesine bağlar. Keşke Armstrong Teyze Kuranı daha detaylı bir şekilde araştırabilseydi. Ya da peygamberimizin yaşadığı dönemin sosyo- kültürel yapısına göre yargılarına karar verebilseydi. Zamanınız varsa okuyun bazı yerler sıkıcı gelebilir. İyi okumalar.
Birbirinden tamamen farklı iki dünya; kimsesiz yetişen ve geçmişinde yaptığı fedakarlıkların yükünü omuzlarında taşıyan evli iki çocuk babası İshak'la geçmişinden ve herkesten kaçan merdümgiriz Jülide. Böyle yazınca eski Türk sinemalarındaki gibi bir havaya sahip olduğunu kabul ediyorum ancak hikayenin devamını okuduğumda öyle olmadığı anlaşılıyor. Karakterlerimizi karşı karşıya getiren şey, düşerken tevafuken birbirlerine rastlamış olmaları. Aslında onlar uzun zamandır yükseklerden aşağılara doğru düşmektedir. İyilik timsali, saf kalpli İshak, kendinden çok başkalarını da düşünen yapısıyla çok önceden verdiği yanlış kararlar neticesinde düşerken, "Bir tuhaf kadın" olan ve sanatçı kimliğiyle karşımıza çıkan Jülide ise aile ilişkileri, sağlık sorunları ve içinde yaşadığı buhranların sonucu düşmeye başlamıştır. Herşeyi, herkesi geride bırakarak kaçan çiftimizi nasıl bir yolculuk bekliyor? Burada eleştirdiğim nokta ise hikayenin sonunun vasat bir şekilde tamamlanması idi. Merakla okuyacağınız, bir çırpıda bitirebileceğiniz bu akıcı eseri seveceğinizi umuyorum. Son olarak kitabın arka kapağından bir yazı : "Bir sabah kimselere bir şey söylemeden, göç vaktini kaçırmış, suskun, yorgun ve kederli bir kırlangıç gibi alıp başını uzaklaştı. Biraz daha bekleseydi kanatlarında o dermanı bulamayacaktı. Umut niyetine sırtında taşıdığı bir çift kanat, zaman geçtikçe zayıflayacak, gitgide çürüyecek ve ruhunu zehirleyen bir belaya dönüşecekti."
Hiçbir yere ait değilim kendime bile...
Bir genç düşünün, 1400'lü yılların sonlarında İstanbul'da yaşayan ve gönlünü imkansız aşka kaptıran Kalander. Kader onu, aşkını unutmak için çıktığı yolda Kristof Kolombla tanıştırıp uçsuz okyanuslara yelken açtırır, türlü badireler atlatacağı amansız yolculuğunda tekrar sevdiğine kavuşacak mı? Gerisini anlatmıyorum tabiki.
Bu kitap vesilesiyle yazarla tanışmam olumlu geçti. Yazar hakkında çok bilgim yok fakat ilerisi için müspet düşüncelere sahibim. Oldukça akıcı ve merak uyandırıcı içeriğe sahip olan bu kitabı bir çırpıda okuyacağınızı düşünüyorum. İyi okumalar.
Kitab-ül HiyelEdebiyat
İhsan Oktay Anar'ı daha önce okuyanlar, onun ne denli gelişmiş bir hayal gücüne sahip olduğunu çok iyi bilirler. Bu hayal gücü tarihi bilgisiyle de bütünleşince ortaya tadına doyulmaz eserler çıkıyor. Kapatıyoruz gözlerimizi geçmişe yolculuk ediyoruz. Yazar bu noktayı yani bizi geçmişe döndürmeyi ustalıkla yapıyor hiç zorluk çekmeden kendimizi birden Osmanlı'nın son asrında başkent İstanbul' un mahalle aralarında, ahşap yapılı köşklerde, kâh Yafes Efendi'nin geceler boyu icadı için çabasında, Calud'un tükenmek bilmeyen gücü ile yaptığı dalaverelerde ki, yazarı burada yazdığı müstehcen ifadelerden dolayı eleştiriyorum, gereksiz buluyorum, kâh Üzeyir Efendi ve Uzun İhsan Efendi'nin muhabbetlerinde buluyoruz kendimizi. Kitaptaki gereksiz müstehcen ifadeleri bir kenara bırakırsak eğer bence çok güzel okunası bir eser. İyi okumalar.