Hakan AKAR

Hakan AKAR
@sauda4e
eppur si muove
İstanbul
15 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ben, dedi.. ben hayatımı hayatımda kaybettim, değil mi? ben aslında.. hayatımı anlamsızca yaşamaya başladığım için kaybettim.. böyle mi.. ben hayatımı, misketlerimi kaybeder gibi, bir şeyi kaybetmiş gibi kaybetmedim. ben hayatımın...
Sayfa 164·Kitabı okudu
Reklam
suskunluğun içinden yaratılış : 1
başlangıçta sükût var idi. ve her yer karanlık idi. ve yaradan yegâh makamında terennüm eyledi. ve bu ışıltılı nağme ile etraf nur oldu. ve nağme boşlukta yankılanıp geri döndü. ve yaradan, bu yegâh
"merakımı affedin efendim,"
bu sazdan üflenen nağmeler, sırrın ufûlevî vüsafâsı olan ehl-i vukuf füsûnkârların bezediği o vâsî füseyfisâda raks ve vüsûb eden vüsemâ gibi birere üfkûhe idiler. ama füsûs ki, üflendikçe gönüllerdeki menhûs ufûnetin üfûl olduğu, bu füyûz dolu, tabiî bir vüs ve vüs’at taşıyan nefesler, hangi yusuf-ı kalbînden nasıl hâsıl olur diye sanki, fusûl-ı erbaa teessüf ediyordu. üflenenler âdeta, Şems’in üfûl ettiği ufka gönderilen canlardan ibâret bir demet vüfûd idiler.
Sayfa 123·Kitabı okudu
senin buraya gelmenin sebebi sadece bizim 'Gel' dememiz değil, ayrıca onların sana 'Git' demeleri. hiç kimseye 'kötüdür' deme. aslında onlar, bilmeden iyilik eden insanlardır.
Sayfa 123·Kitabı okudu
öyle bir gülümsüyordu ki... kalbim delindi. delikten kan aktı. kan yere döküldü. yer göğe kalktı. gök başıma yıkıldı. başım gökle ezildi. keder aşkla yazıldı. yazılana uyuldu. yaşandı da yaşandı. ölüm gitti elimden. sabır düştü dilimden. göğe uzattım elimi. kinle boyadım gözümü. gözü boyanan neylesin? gönlünü neyle eylesin?
Sayfa 127·Kitabı okudu
Reklam