berceste
@saudaadee
“aşk mıdır sinem içre gelip de câ eyleyen?”
music.youtube.com/watch?v=vCtOBpe...
Şu anda okuduğu kitap
Merhabalar. Görselde paylaştığım kadar bir sınıf kitaplığı için hikaye kitaplarına ihtiyacımız var. Eğer pırıl pırıl çocukların dimağlarında ışık olmak ve tertemiz gönüllerinde çiçekler açtırmak isterseniz desteklerinizi bekliyorum. Şimdiden herkese canı gönülden teşekkür ederim. 🙏☺️ 📚
Kitaplığımız aşağıdaki adreste sizleri bekliyor olacak:
Veliköy Ortaokulu Sanayi Bulvarı 34A D:1 Veliköy
Çerkezköy/ TEKİRDAĞ
(Alıcı ismine VELIKÖY ORTAOKULU yazabilirsiniz.)
Bir söz yağmurudur, ders dediğin de,
İnsan göklerinden, rahmet yerine,
Kitaplar dolusu yağar da yağar...
Benim çocuklarım bu bahçelerde,
Bu yağmur altında ıslanmadalar.
Bir yağmur sonrası gelin seyredin,
Her taraf tepeden tırnağa bahar...
Zannedersiniz ki,
Dünyalar benim
Çocuklar, kitaplar, yazı tahtası
Enine boyuna bütün zamanlar,
Dört duvar arası bir dershanede,
Her dinden her dilden gelmiş insanlar.
Bizimle konuşur hayal ederler,
Bağlanırız kalırız kendilerine.
Hikaye anlatır, şiir söylerler,
Mutluluk üstüne, ümit üstüne
berceste
Çocuklar için böyle bir kampanya başlatmanız mutlu etmişti. Veliköyde olmanız iki kat mutlu etti:) ben de en kısa sürede elimdeki kitapları kitaplığınızla buluşturacağım:)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Endonezya’nın Güney Papua bölgesindeki yağmur ormanlarının derinliklerinde yaşayan Korowai kabilesi, ağaçların tepelerine inşa ettikleri evlerde yaşıyor. Bu evler 30–50 metre yükseklikte, yani yaklaşık 10 katlı bir bina kadar yüksek. Bu yükseklik yalnızca sel ve vahşi hayvanlardan korunmak için değil, aynı zamanda dünyaya ve ruhlara yakınlık gibi sembolik bir anlam taşıyor. Evler, kille sıvanmış palmiye yaprakları ve ağaç kabuklarından yapılmış çatılarla süsleniyor ve inşa sırasında çivi veya modern malzeme kullanılmıyor. Yeni bir ev tamamlandığında, aileler kutsamak için ateş yakıyor ve etrafında dans ederek ormana selam veriyor.
Korowai, Peter Van Arsdale ile ilk karşılaşmanın üzerinden 50–60 yıl geçmesine rağmen hâlâ izole yaşamayı sürdürüyor. Yaklaşık 3 bin kişilik topluluk, hayatları boyunca çoğunlukla “beyaz insan” (dillerinde laleo: hayalet veya şeytan anlamına gelir) görmemiş. Kabilede yamyamlık yalnızca khakhua olarak adlandırdıkları kötü ruhlarla ilişkilendirilen özel durumlarda uygulanıyor. Khakhua, öldürmek istediği kişilerin yakınlarının kılığına girer, uykuda iç organlarını yer ve yerine kül koyar; kurban hiçbir şey fark etmez. Khakhuanın kim olduğu ortaya çıkarsa, o kişi kurban olur. Bu inanış, Korowai’nin ruhsal dünyaya bakışını ve ölümle ilişkilerini gösteriyor.
Ölen kişiler genellikle ağaç evlerinin veya ormanın özel noktalarına gömülür; bazı bölgelerde ise ölüler yüksek platformlarda bırakılır, böylece ruhların topluluğa zarar vermesi engellenir ve gökyüzüne ulaşmaları sağlanır. Korowai’de ölüm, yalnızca biyolojik bir süreç değil, toplumsal ve ruhsal dengeyi koruyan bir ritüeldir.
Toplumsal yapı eşitlikçidir. Merkezi bir otorite yoktur, kararlar aile ve küçük klan düzeyinde alınır. Akrabalık ilişkileri “benzerlik”ten çok, farklılık ve öteki üzerinden
berceste
Günümüzde hâla varlığını sürdüren bu kabileler “ilkel” olarak nitelendirilir. Ama kendilerine “modern” diyen insanlar sevinmesinler “ilkeller” içimizde yaşıyor☺️ Kalemine sağlık, yine güzel bir yazı olmuş:)
Bir nesilden diğerine sirayet etti şiddet!Alıntı
“Bir nesilden diğerine sirayet eder mi şiddet?”
Mehmet Akbulut isimli okura yanıt verildi
berceste
Bu da bir istisna ama genellikle kuşaktan kuşağa sirayet ederek süregelmiştir. Sadece “şiddet” değil birçok şey böyle. Tabii bu döngüyü kıran; yaşadıklarını çocuğuna, nesline yaşatmamak için çabalayan, melek gibi anneler ve babalar da vardır:)
Bir nesilden diğerine sirayet etti şiddet!Alıntı
“Bir nesilden diğerine sirayet eder mi şiddet?”
berceste
#295449175 Paylaştığım bu alıntıda “yeni bir canavar mı yetişiyor?” demiştim. O canavar yetişti. Ve şiddet, bir nesilden diğerine sirayet etti.
“Cemil Bey Tuğrul’a yöneldi ve açılmış elini Tuğrul’un yüzüne hızla indirdi…” 
Antikacı
Babasının şiddetinden Babaannesine sığınıp şiddete meylettirilen çocuk büyüdü ve babasında görüp kınadığı şiddet eğilimini oğluna gösterdi. Bakalım şiddet, Tuğrul’a da sirayet edecek mi?
Antikacı
Babasının şiddetinden Babaannesine sığınıp şiddete meylettirilen çocuk büyüdü ve babasında görüp kınadığı şiddet eğilimini oğluna gösterdi. Bakalım şiddet, Tuğrul’a da sirayet edecek mi?