Kötü hatıralar insanı köleleştirir , içinde olduğu anı, dilediğince yaşamasına müsaade etmez. Kapısı, penceresi olmayan bir odadadır kötü hatırlar, zaman ve mekan gittikçe anlamını yitirir , hakikat parçalanır, insanın önce zihni sonra bedeni çürümeye başlar.
Günlerin birbirini anlamlı bir sırayla takip ettiğine inanmayı bırakalı çok olmuştu; başlangıçlar ve sonlar diye bir şey yoktu, rastgele iç içe geçmiş yığıntılardan ibaretti zaman.Başlangıç diye zannettiğimiz , aslında sondan bir evvelki sahne ; tam her şeyin sonunun geldiğini düşünürken bir de bakmışsın ki yeniden en başa dönüvermişsin.