...
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan, bütün insanları anlar.
(SON)
Bunları yazmaktan neredeyse utanç duyuyorum ; ama benim gibi içi kurumuş bir insanın ansızın yeniden ciceklenisini, damarlarimda kanın sıcacık ve huzursuz akışını, duyguların bu sıcaklıkla ağır ağır uyanisini ve tatli ya da buruk bir meçhul meyve gibi olgunlastigimi hissettim.