Birisine bir söz söyleyeceksin; sessizlik boğucu, şu uzun ayrılığa bir özür , bir sitem... kırk cümle kuruyorsun, ağzını açmadan vazgeciyorsun. İncinme değil bu, insana olan inancını yitirme! Yaranı evde bırakıp çıkıyorsun sokağa. Öyle acıklı bir uzaklık ki, şikayetin sularını çoktan geçtin. Hiçbir şeye öfke duymuyorsun. İnsan boylu boyunca bir hastalık. İnsan korku. İnsan yıkım. İhtiraslarinin külü insan...
En sevdiğim renkler
Siyah ve Beyazdı
Siyah bana gözlerini
Beyaz bana yüzünü
Hatırlatan
Gecelerden ayazdı
Ve kalem isminin başına
Benim ismimi yazdı
Bundan daha güzeli de olamazdı.
(Emin ARAF)