“Hayır Bayan Karasu, ben deli değilim, aklımı kaçırmadım. Ama bu kadar acımazsız, bu kadar sevgisiz, bu kadar hoyrat bir dünyada hiçbir şey olmamış gibi yaşayamazdım.”
"Zaman insanla oynamayı seven, hem zalim hem de merhametli bir tanrıdır. Ona karşı çıkamazsın, yapman gereken beklemek. Onun, derin bir unutuluşla bizi rahatlatacak örtüsünü üzerimize örtmesini beklemek..."
"İşte bu yüzden kendimi hiç bağışlayamadım. Bağışlarsam, zayıf biri olarak kalacaktım. Evet, Başkomserim, bu dünyada haklı olmak, adil olmak, ahlaklı olmak hiçbir işe yaramaz. Güçlü, cesur ve acımasız olacaksın. Başka türlü ayakta kalamazsın. Başaramazsın..."
Sayfa 427 - yapı kredi yayınları , başkomser nevzat·Kitabı okudu