“Risk alınmadan bilinmedik bir dünya, yaşam ve anlam ortaya çıkarılamıyor. Çünkü risk almazsanız var olanı korumaya çalışıyor, onun size verdiği rahatlıktan vazgeçmek istemiyorsunuz demektir. Tutucu olmamak gerekir, bir yerde sabit durmamak gerekir, sürekli devinimde ve eylemde bulunmak gerekir ki yeni yaşam imkânları, dolayısıyla yeni anlamlar oluşsun.”
“ne kadar saklamak isterse istesin, bu hatıralar onun içerisini hâlâ dolduruyor…Halbuki ben unuttum bile…Hayır, unuttum diyemem, fakat üzerimde bir tesiri kalmamış…
“İyileştim mi?”
“Hayır. Siz farklı bir insansınız ama herkes gibi olmak istiyorsunuz.Bu da bana kalırsa ciddi bir hastalıktır.”
“Farklı olmayı istemek, bir hastalık mı?”
“Evet kendinizi herkes gibi olmaya zorlarsanız, öyle.”
“Oysa bir zamanlar sen beni bir kitapla zehirledin. Bu yüzden seni hiç bağışlamamam gerekir. Harry, bu kitabı kimseye vermeyeceğine yemin et. Çok zarar veriyor.”
“Aman oğlum, daha şimdiden ahlak dersi vermeye başladın. Bu gidişle çok geçmeden, dine sonradan dönen yobazlar gibi ortalıkta dolaşıp kendin usanç getirdiğin günahlara karşı âlemi uyarmaya falan başlayacaksın. Oysa sen öyle şirinsin ki bunu yapmak sana hiç yaraşmaz. Zaten işe de yaramaz ki! Seninle ben neysek oyuz, her zaman da öyle kalacağız.Kitapla zehirlenmeye gelince;olmaz öyle şey.Sanatın eylem üzerinde etkisi yoktur. Sanat eyleme geçmek isteğini yok eder. Şahane bir kısırlığı vardır. Toplumun ahlaka aykırı saydığı kitaplar topluma kendi ayıbını gösteren kitaplardır.”