Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Meğer ne çok yalnızmışım bu zamanda. Elim kolum yokmuş gibi kalmışım ortada. Tek avuncum aşk inancımken, o da başka masaların eğlencesi olabilirmiş. Ben içimdeki his yumağını saklarken güzelce, meğer bu zamanda kördüğümler modaymış. Birbiri ile iç içe geçmiş insanlık. Gecelerde eğlence varmış oysa gecelerde sükut hakim olmak isterken. Yıldızlar milyar yıl yorgunken, hele ay sıkılmışken güneşe muhtaç olmaktan, meğer geceler umursanmazmış. Umursamazmış yüksek çalan müzikler.
21220İlişkiler
Sevgilim, eksildiğimiz yerden başlayacağım toparlamaya. Sevginin beni sardığı yerde tutacağım söz verip yerine getiremediğim tum sozleri. Haykırışlar kanıtım olacak odedigim bedellere. Yalnızlığımı, sen beni çok sevsende, hissettiğim bu derin yalnızlığı giderecek bir yolum yok. Hata varsa eğer bu sevdanin öksüz kalışında, sırf sen çok sevdin diyedir. Taş dile gelirdi merhametine tanık olsa. Gitmek fiilini sevmezdin sen ve hep bir gözyaşı asılı dururdu göz çukurunda. Ben ölsem derken sen ikimizi yaşatma ve dahi beraber sonsuz kılma gayretinde oldun. Ve inan bu düşünce kadar yoran bir şey olmadı ruh duvarımı. Sevmekle nefret etmek arası asılı kaldım bu ilişkide. Yolda giderken bir mont görsem içinde seni hayal ettim, üşüyor müdür? Evini özlüyor müdür? O da benim gibi yalnız hissediyor mudur? Kaderim, beni senin hayatına itip itmemekte kararsız, yaramaz bir çocuk gibi. Yaralarımı sarmaz, başımı okşamaz, gözlerime bakmaz.. ben senin içinde bir kum havuzunda mutlu, saadetli, oraya çakılı kalmak isterken, ruhumu göklere teslim etmek istiyorum. Sana ait olamıyorum, kaçıyorum durmadan. Gülüşlerini bir çırayı tutuşturur gibi yavaş ama bir o kadar da hızlı söndürüyorum. Alev sarıyor vücudunu. Biliyorum yanıyorsun. Ama belki de bu şekilde kurtulursun bu içi ruhsuz, çiçekleri solmuş, kendi atesini toprakla söndüren, durmadan toprak atan, bir ölüyü doyuracak kadar çok toprakla ses tellerini koparan, kendi ufak dünyasını derin ve sonsuz sessizliğe, cenaze evinde kendi de toprak altindaymis gibi hisseden, bacaklarını karnına çekmiş soguktan, kendi soğukluğundan tir tir titreyen bu kızdan kurtulursun. İşte böyle bir karmaşaya seni de peşimde sürükledim. İçimi görmeni istiyorum delice, sonra korkuyorum. Beni affetmemenden. Kendim bile utanirken kendi hayatımdan nasıl seni de dahil