Okurken yaşlandım. Kahır çektim, öldüm kaç kere, kaç kere dirildim. Bir ömür, dile kolay, yaşaması zor, dinlemesi işkence. Yoksulluk çektim, pişmanlık duydum, hayata tutundum, tutunduğum yerden kırıldım. Yani, dünya edebiyatı… siyasal rejimlerin farkında olmak ve insan olmanın temel duygularını benimsemek açısından okunabilir. Bu roman Anadolu’da da geçse yadırganmazdı çünkü babaannemin anlattığı hikayelere benziyor.
Hikayede farklı bir matematik var. Üç sayfa iyi bir şey okuyunca hemen peşinde on sayfa anlatılacak bir kötülük geliyor. Bu kitap bitene kadar devam ediyor. Ve bir yerden sonra da sıkıyor (yaşamak gibi). Hastalıklar fakirlik ve ölüm üçgeni içinde hayatta kalmak ne kadar olağansa ve HAYATTA OLMAYA NE KADAR YAŞAMAK DENİRSE. Böyle bir kitaptı.
7 bile çok. 6.5/10