Belki de, gerçekten acı çektiğiniz olmuştur ama acınıza zerre kadar saygı duymuyorsunuz. İçinizde bir gerçek payı var ama dürüst değilsiniz. Küçük bir şöhret anı için kendi doğrunuzu gösterişe ve utanca çeviriyor, pazara çıkarıyorsunuz.
Kahkahalara ve gözyaşlarına kapılmadan, toplumsal âdetleri ve insansal zaafları uysallıkla kabullenmek daha iyidir; çünkü başkalarının başına gelen talihsizlikler sebebiyle azap çekmek, sonsuz bir mutsuzluktur, başkalarının başına gelen kötülüklerden keyif almak vahşice bir zevktir...
(Mağrip’te) Akıl hastasına saygı duyulur çünkü her şeye rağmen bir insan olarak kalmaktadır; ona yardım edilir çünkü düşman güçlerin eline düşmüştür. Deliye saygı duyulması söz konusu olmadığı gibi onu kutsamak da asla söz konusu değildir.
Hastalık ister ilahi bir cezayı, isterse de ilahi bir lütfu temsil etsin, grubun dışında kalır; Tanrı’nın niyeti gruba yabancıdır: Grubun tutumuna insana saygı duyma kaygısı rehberlik eder.
"Hayattaki kurallardan biri de buydu, düşük maaşlı servis personeline bilerek kaba davranan birine asla güvenme."
Zamanın efendisi olmaya yeltenme. Ektiğin meyveleri vaktinden önce toplarsan henüz olgunlaşmadıklarını ve kimseye fayda getirmeyeceklerini görürsün. Sunuda bulunmayı korku veya güvensizlik dolayısıyla ertelemen durumunda meyveler çürür gider. İşte bu yüzden ekim ile hasat arasındaki zamana saygı göstermek gerekir.
