Hayata seninle aynı perspektiften bakmayan, bakamayan insanlarla yürümeye çalışırsan bir süre sonra kendini en basit şeyleri savunurken ve karakterini bile gerekçelendirmek zorunda kalırken bulursun.
Çünkü bazı insanlar seni anlamaya çalışmaz, seni kendi doğrularına göre şekillendirmeye çalışır. Oysa gerçek uyum; her konuda aynı düşünmek değil, birbirinin bakış açısına saygı duyabilmektir. Sürekli kendini anlatmak, niyetini açıklamak ve olduğun kişiyi kanıtlamak zorunda kalıyorsan, yanlış insanlarla aynı yolda yürüyorsun demektir. Doğru insanlar yanında olduğunda ise kelimeler azalır, huzur artar; çünkü anlaşılmak için mücadele etmen gerekmez.