Kübra Sayra
@sayra_55
Yaşamı boyunca pek cok kez fark etmisti Veronika tanidigi bir sürü insan baskalarinin basina gelen korkunc olaylardan sanki gercekten üzgünmüş ve yardim etmek istiyormus gibi soz ederlerdi ama işin gerçeği baskalarinin acilarindan zevk aldiklari idi ;çünkü boylece kendilerini mutlu ve şanslı hissediyorlardi.
Kimsenin kimseyi yargilayacak durumu yok
.Her insan kendi bilir ne çektiğini acının boyutlarını ya da yaşamında anlamin hepten yok olduğunu..
Sevdigin insanlari kaybetmeye alıştığın zaman,hayati onemsememeye başlıyorsun...
Ben sana rehber degil,ancak yoldaş olabilirim ,fakat yolu ikimiz de bilmiyorduk ve birbirimize yük olmaktan,birbirimizi sasirtmaktan başka bir şey elimizden gelmiyordu.
İçimizde şeytan yok...İçimizde acizlik var...Tembellik var...Iradesizlik,bilgisizlik ve bunlarin hepsinden daha korkunc bir şey :hakikatleri görmekten kaçmak itiyadi var...