Evdeki düzen, kimilerine göre gereksiz bir takıntı, bana göreyse Allah'ın ikramı olan eşyaya saygıdır. Kıymet bilmektir. Horlamamak, küçümsememek, ömrünü uzatmak için yardım etmektir.
İnsanın bu hürmeti 30-40 yıllık masasından, sehpasından, 15-20 yıllık eşarbından, çantasından belli olur. Düşünceme göre.
Bir şeyi almak varlıklı olduğunuzu, korumak ve bakmak da kadirşinas ve kültürlü olduğunuzu gösterir. Zannımca.
Alıp alıp ıskartaya çıkarmak bir nevi doyumsuzluk, yetersizlik ve acizliktir. Kanaatimce.
Umursayan olur mu, bilmem. Biz söylemiş olalım da günah bizden gitsin. Kadri bilinmeyen bir çorabın bile hesabı vardır illa ki, hürmetle yenmeyen yemeğin, katlanarak kaldırılmayan bir kazağın, ayak altına atılıveren bir kağıdın.
Eşyalarınızı sevin, onlara güzel bakın, haklarını yemeyin, varlıkları sebebiyle içiniz şükranla dolsun. Bu da böyle bir yazı olsun.