Sümeyya Badur
@sbadur
Açılmayan bir kitap gibiyim. Küskün ve biçâre.
Şu anda okuduğu kitap
İnsancıllık deneyimi Terence'in ifade ettiği gibi "beşeri olan hiçbir şeyin bana yabancı olmadığıdır” tüm insanlığı kendi içimde taşıdığımdır; birbirinin tıpatıp aynısı olan iki bireye rastlanamayacağını savunanlara rağmen, ne şaşırtıcıdır ki, hepimizin aynı tözü, aynı niteliği paylaşmamızdır; herhangi bir insanda var olup da ben de var olmayan hiçbir şeyin bulunmadığıdır. Ben hem suçlu hem de ermişim. Hem çocuğum hem de erişkinim. Ben, yüz bin yıl önce yasamış ve insan soyunu yok etmememiz koşuluyla, yüz bin yıl daha yaşayacak olan insanım.
Bugün çoğunlukla, iki kötü şey arasında seçim yapmak zorunda kalırsak, daha az kötü olanı seçmemiz gerektiğine inanmaya ve daha az kötü olanı seçince, genellikle sadece daha kötü olanın gerçekleşeceği zamana kadar durumu ertelediğimizi unutma eğilimi gösteririz.
Öyle bir sürecin ortasındayız ki, birçokları, içine düştükleri yanılsamaları terk ediyorlar ve Marx’ın bir keresinde dediği gibi, “yanılsamaları terk etmek, yanılsamaları gerektiren koşullardan çıkmanın şartıdır.”
Kişi pek çok şeye sahiptir ve pek çok şey kullanır, ama kendisi azdır: “Ne denli az olursanız, yaşamınızı ne denli az ifade ederseniz, ne denli çok sahip olursanız, yabanlaşmış yaşamınız o denli büyür ve yabanlaşmış varlığınızı o denli fazla korursunuz.”
Kişi yalnızca az olmakla kalmaz, bir hiçtir de; çünkü kendisinin yaratmış olduğu şeylerin ve koşulların egemenliği altındadır.