Sümeyya Badur
@sbadur
Açılmayan bir kitap gibiyim. Küskün ve biçâre.
Şu anda okuduğu kitap
Ebediyetle ilgili olan her şey, kaçınılmaz olarak harcıâlem bir hal alır.
Dünya, sonunda herhangi bir vahyi kabul eder ve herhangi bir ürpertiye boyun eğer; yeter ki formülü bulunmuş olsun.
Evrenin beyhudeliği fikri âfetlerin en tehlikelisi apaçıklık seviyesine düşmüştür: Herkes bunu kabul eder ve kimse buna uygun davranmaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanlığın, fiil yanılsamasından âzâde olması için çok geçtir, hele esersizliğin azizliğine yükselmesi için daha da geçtir.
Bir karınca, bir arı fikrin mucizesi ya da bir tekillik eğilimiyle yuva veya kovanında tecrit olabilseydi, zahmetlerinin manzarasını dışarıdan seyretseydi, gayretinde hâlâ inat eder miydi?
Hakikaten yalnız varlık, insanlar tarafından terk edilmiş olan değil insanlar arasında acı çekendir; kendi çölünü peşi sıra panayırlarda sürükleyen ve mütebessim cüzzamlık, tamiri imkânsızlık komedyenliği yeteneklerini sergileyendir.
Bu dünyada hiçbir şey kendi yerini bulmuş değildir, başta bizzat dünya olmak üzere…
Öyleyse, insan adaletsizliğini seyrederken hiç şaşırmamak gerekir.
Toplumun düzenini reddetmek de kabul etmek de aynı şekilde abestir: Onun iyi veya kötü yönde değişimlerine, ümitsiz bir tutuculukla maruz kalmaya mecburuz; tıpkı doğuma, aşka, iklime ve ölüme maruz kaldığımız gibi.