Sümeyya Badur

Sümeyya Badur
Açılmayan bir kitap gibiyim. Küskün ve biçâre.
Doğru ya da gerçek olarak kabullendiğimiz ne kadar çok şey düşlerimizin kalıntılarıdır, anlayamamamızın uyurgezer figürleridir! Kimse neyin gerçek ya da doğru olduğunu biliyor mu? Güzel dediğimiz ne çok şey yalnızca günün modası, zaman ve mekânın uydurmacası! Bizim diye düşündüğümüz ne çok şey mizacımıza tamamen yabancı onların mükemmel aynaları ya da şeffaf ambalajları olan bize.
Sayfa 190·Kitabı okudu
1000Kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne olduğum ve olmadığım, ne düşlediğim ve yaşamın beni ne yaptığı arasındaki boşluğum; hiçlik olan nesnelerin soyut ve somut ortalamasıyım ve ben de hiçliğim.
Sayfa 188·Kitabı okudu
1000Kitap
Böylece, kendimi yapmak istemediğimi yapmaya ve düşleyemeyeceğimi düşlemeye doğru sürüklüyorum, yaşamım…..kırık bir meydan saati kadar anlamsız.
Sayfa 174·Kitabı okudu
1000Kitap
Biz ölümüz. Yaşam dediğimiz gerçek yaşamımızın uyku hali, gerçek halimizin ölümü. Ölüler doğarlar, ölmezler. Dünyalar gözümüzün önünde değişir. Yaşadık zannederken ölüyüzdür. Ölünce yaşamaya başlarız.
Sayfa 166·Kitabı okudu
1000Kitap
Her şey olabildiğimi düşleyebilirim çünkü hiçbir şeyim.
Sayfa 162·Kitabı okudu
1000Kitap