Aslında içten içe çoktan ölmüş bir adamın ölüme adım adım nasıl gittiğini gösteren, yaşam ve ölüm arasındaki bağlantıyı sorgulatan, hayat karşısında insanın ne kadar aciz olabileceğini gösteren, etrafımızdaki ve ailemizdeki insanların ne tür insanlar olabileceğinin portresini çizen bir kitap.
Tolstoy'un üslubu ,karakterin hislerini bizlere aktarma konusunda kusursuza yakın bence.. Akıcılığı olağanüstü.
Dışardan baktığınızda kitap ince gözüküyor ama içine girdiğinizde ise bu incelikten adeta yer altındaki dünyaya açılan bir madenin kapısı çıkıyor.
Aslında pek çok ilyiç var etrafımızda ama tek farkla, ne yaptıklarının farkında bile değiller.
Ölülerle yaşıyoruz, içleri kokuşmuş dışları ambalajlı...