Sıradan dünyalı
@sbl_g
66 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Kitabın anlatım şekli çok ilginç; mistik ve halüsinatif ögelere fazlaca yer verilmiş ve birçok bölümde yazarın ne anlatmaya çalıştığını anlamak güç oldu.Fakat başka bir açıdan baktığımızda Tesla gibi birinin de iç dünyası, zaten böyle karmaşıktır muhtemelen diye düşünüyor insan.Kitap bittiğinde, Tesla olmaya en yakın şey ne ise, onu deneyimlemiş gibi oluyorsunuz. Evrenin sırlarına kendi eşsiz yöntemleriyle ulaşmaya çalışmış ve çağının çok ötesinde icatlara imza atmış bir dehanın insanların hırsına ve kötülüğüne yenik düşmesini; icatları gibi duygusal hayatında da her şeyin ve herkesin nasıl yarım kaldığını görüyorsunuz. abisi, annesi, yakın dostları ve katherine...Kitabın ilk bölümlerinde kahramanımızın ağzından dökülen "insanoğlunun olmadığı yerde mutluluk da yoktur" aforizması, ömrünün sonuna yaklaştığında şuna evriliyor: "insanoğlunun olduğu yerde de mutluluk yoktur".
Reklam
Deniz kadar mavi,gece kadar karanlık..yıldız kadar aydınlık,deniz feneri kadar yalnız ve bir başına....
Yazarın,sarkacı ve hareketlerini betimlerken seçtiği kelimelerden oluşan bir başka sarkacı, okuyucunun tepesinin üzerinde bir sağa bir sola salladığı öyküler bütünü...
Okurken insanı rahatsız eden, gerilimlerden gerilime sürükleyen, bence sürpriz sonu ile de ferahlatan, edgar allan poe'nın mükemmel öyküsü. Ek olarak; mekan ve konu bakımından sartre'nin duvar adlı öyküsü ile benzeştiğini düşünüyorum. Kim bilir, belki de sartre, bu öyküden esinlenerek kaleme almıştır duvar'ı.
Hata yapabilirsiniz,mühim olan ne kadar sürede o hatadan döndüğünüz ve ona verdiğiniz tepki...her şey ona verdiğiniz değer ölçüsünde kıymetli...o değeri aldığınızda geriye kalan tek şey derin bir hiçlik...
Reklam