şimdi, yaşamı için bu aşk gerekli olduğundan, bu aşktan bir şey kaybetmekten, onun bulanmasından bile korkuyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
siz benim ruhumda, bir tanrıça gibi, bir kaidenin üzerinde yüksek, sağlam, lekesiz bir yerdesiniz. yaşamak için size gereksinmem var! gözlerinize, sesinize, düşüncenize muhtacım.
"örneğin biz," diyordu, "neden tanıştık? hangi rastlantı bunu istedi? çünkü, hiç kuşkusuz ki birbirine ulaşmak için akan iki ırmak gibi, uzaklıklar içinde, özel eğilimlerimiz bizi birbirmize doğru itmişti."
ah! yaşamının tek güzelliği, bir mutluluğun olası tek umudu olan insan gitmiști! nasıl olmuştu da önüne çıktığında bu mutluluğu yakalamamıştı!
