Ben burada gömüleceğim herhalde. Belki de yakılmak daha iyidir. Bizim kültürde yeri yok biliyorum ama bana fena gelmiyor, küle, toza dönüşüyorsun. Topraktan gelmedik mi zaten ? Kimsenin ziyaret etmediği bir mezarda olmaktansa savursunlar beni Michigan Gölü’ne, uçup gideyim. Ninemle dedem T’de, annemle abilerim İstanbul’da, Balıklı’da, babam Şişli’de, ben Detroit’te, kızlarım, torunlarım kim bilir nerede. Yakarlarsa, belki Michigan Gölü’nde suyla buluşurum, buhar olurum, bulut olurum,!yağmur olur belki okyanusa düşerim, belki akıntı beni alır başka diyarlara götürür, belki göğe yükselip İstanbul’a, belki T’ye, bizimkilerin üstüne yağarım, kim bilir.
Gerçekte, bu, başından beri mesut olmayan bir evlenmeydi. İkisi de birbirini çok sevmişler, fakat vücutça hiç tanımamışlar, Fahir sinirli ve bezgin, Nuran sadece sabırlı, yan yana, birbirlerine kapalı, fakat gündelik işlere açık, iki tesadüf mahkumu gibi yaşamışlardı.
…ki kendi yaşamını anlatıya dönüştürmek, tıpkı yıllar sonra benim için de geçerli olacağı üzere, varlığının ağırlığına dayanabilmekte bulduğu en iyi yöntemdi.