Sizi iş başında görmek bir ayrıcalıktı. Kitapların eksik olduğunu nereden anladınız?"
"Bu kütüphaneye dair çok şey biliyorum. Hohe Schule için paha biçilmez
değerde olacak; 'Spinoza Problemi'ni çözmemizde bize yardımcı olacak."
"Spinoza Problemi mi?"
"Şimdi ayrıntılarıyla açıklayamayacağım kadar karmaşık bir konu bu. Yüzyıllardır süren felsefi bir Yahudi aldatmacası diyelim.
"Size bütün şüpheli Hür Masonları tutuklama yetkisi veriyorum
ama Spinozahuis'u ERR'a bırakın. Ben kütüphaneye el koymak için
Spinozahuis'a şahsen gideceğim ve eğer Hür Masonlara ait bir belge
bulursam, size aktaracağım."
"Siz şahsen mi gideceksiniz Reichsleiter? Elbette. Yardıma ihtiyacınız
var mı? Adamlarımdan bazılarını memnuniyetle görevlendirebilirim."
"Teşekkürler ama gerek yok. ERR'a bağlı adamlarım görevlerinin
başındalar ve biz de bütün hazırlıklarımızı tamamladık. "
"Acaba sorabilir miyim, Reichsleiter, bu yer neden sizin için kişisel
olarak ilgilenmenizi gerektirecek kadar önemli?"
"Spinoza'nın kütüphanesi ve genel olarak eserleri Hohe Schule için önemli olabilir. Onun kütüphanesiyle şahsen ilgilenmem gerekecek.
Führer'in kurmayı planladığı Nesli Tükenmiş Halklar Kütüphanesi'nde
sergilenebilir belki."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Schule
Aus dieser Perspektive ist dann auch nicht mehr überraschend, dass die mit den zentralen vertikalen Resonanzachsen der Moderne verbundenen Praxisfelder – das Musikmachen, das Singen in Chören, Museumsbesuche, Wandern, Naturschutz, kirchliches Engagement und politische Partizipation – ein eindeutiges bildungsbürgerliches Bias aufweisen: Natur, Kunst, Religion und Politik sind für die Bessergebildeten eindeutig attraktiver als für Menschen mit niedrigem Bildungsstatus.
BAUHAUS SANATÇILARI
Almanya’da, ortaya çıkış nedeni endüstri olan bayağı fabrika eşyasına el sanatlarının yaratıcı biçimlerini vermenin gereği duyulmaya başlanmıştı. Esasen el sanatlarının gittikçe azalmasıyla tehlikeye düşen sıhhatli biçim endişesi, yeni imkanların araştırılmasını gerekli kılıyordu. Bauhaus bu kuşkuları kendine amaç edinen Almanya’nın çığır açan okuludur.
İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, hemen hemen bütün Avrupa’yı kapsayan doğa biçimine önem veren akımın yanında, modern sanatın doğaya bağlı olmayan eğilimi, Fransa’da sentetik kübizm, Almanya’da Der Blaue Raiter ve Stuttgart’ta “Hölzel Schule “, Hollanda’da “Stijl grubu”nda ve Rusya’da “ Konstrüktivizm” de kendini gösterir.
Bütün soyut sanat akımlarını, dışa-vururumcı(Expressif) ve her şeyden önce  konstrüktivist yönleri bir öğretim topluluğu içinde bir araya getirme şerefi Bauhaus’a ait olmuştur.
Belçikalı mimar Henri Van de Velde Bauhaus’ın kurulması (Nisan 1919) için yazdığı manifesto, şu sözle bitiyordu;
“ meslek olarak sanat” yoktur. Sanatçı ile işçi arasında hiçbir oluş farkı yoktur. Sanatçı, işçinin takviye edilmişidir. Allahın inayeti, o kendi iradesine bağlı olan Ender ışıklı anlarda, bilinçsiz olarak el sanatından kendi eliyle bir sanatçı çiçeklendiriir. Zanaatı ait kurallar, her sanatçı için gereklidir. Yaratıcı biçimlendirmenin esas kaynağı buradadır. Bu nedenle işçiler ve sanatçılar arasında kibirli, aşılması zor duvarlar kurmak isteyen sınıf ayırıcı bir müşkülpesentlik olmadan, yeni bir loca kuralım. Hepsi bir vücut halinde olacak olan istikbalin binasını, edecek olan imanın kristal timsali olarak, el işçilerinin milyonlarca elinden çıkarak göklere yükselecek mimari, heykel ve resim sanatını birlikte isteyelim, düşünelim, yapalım.
Bauhaus’un esas amacı: fonksiyon ve konstrüksiyon idi. Bu
Vereinen und ihre Funktionen
Es soll nun hier nicht auf die politische und soziale Bedeutung dieser und der zahlreichen ähnlichen exklusiver, sich durch Ballotage ergänzenden Verbände und Klubs in Amerika |215| eingegangen werden. Vom Boys’club auf der Schule angefangen zum Athletic Club oder zur Greek Letter Society oder zu einem anderen studentischen Klub gleichviel welcher Art und dann zu einem der zahlreichen Honoratioren-Klubs der Geschäftsleute und des Bürgertums oder schließlich zu den Klubs der Plutokratie in den Großstädten geleitete den typischen Yankee noch der letzten Generation eine Serie von solchen exklusiven Gesellschaften durch das Leben. Zu ihnen Zutritt zu erlangen war gleichbedeutend mit einem Billet zum Aufstieg, vor allem mit der Bescheinigung vor dem Forum seines eigenen Selbstgefühls: sich «bewährt» zu haben. Ein Student, der im College in keinem Klub (oder klubartiger Gesellschaft) irgendwelcher Art Eintritt fand, war in der Regel eine Art von Paria (es sind mir Selbstmorde wegen Nichtrezeption bekannt geworden), ein Geschäftsmann, Commis, Techniker, Arzt, der das gleiche Schicksal hatte, war meist von fragwürdiger Verwendungsfähigkeit. Heute sind zahlreiche derartige Klubs Träger jener ständischen Aristokratisierungstendenzen, welche, neben und – was wohl zu beachten ist – zum Teil im Gegensatz zur nackten Plutokratie, der amerikanischen Entwicklung der Gegenwart charakteristisch sind[14]. Aber in der Vergangenheit und bis in die Gegenwart hinein war es ein Merkmal gerade der spezifisch amerikanischen Demokratie: daß sie nicht ein formloser Sandhaufen von Individuen, sondern ein Gewirr streng exklusiver, aber voluntaristischer,Verbände war. Wenn sie, bis vor nicht langer Zeit, das Prestige der Geburt und des |216| ererbten Reichtums, des Amts und der diplomierten
Alle Kinder in Deutschland verbringen im Ganztagsschulbetrieb heute mehr Zeit in der Schule als in der Familie. Daraus erwachsen massive Zeitkonflikte. Familienzeit wird noch mehr als im Theoriemodell zur Restgröße in einem durch externe Organisationen (einschließlich der Sonderumwelten des Bildungssystems) durchgetakteten Alltag. Für Eltern ergeben sich schon aus dem Zeitdruck Stress und Überforderung. Hinzu kommen gesteigerte Ansprüche an die Qualität der Erziehung in der Familie, die Eltern an sich selbst und an ihre Kinder richten.
Sayfa 50
