Hayat olmuş derin bir kuyu
Sevda denizinin kurumuş suyu
Mutlu olmak için bir ömür boyu
İnanıpta kimseyi sevme arkadaş...
Adı var kendi yok aşka inanma
Seviyor deseler boş sözdür kanma
Bir Leyla bir Mecnun yaşıyor sanma
İnanıpta kimseyi sevme arkadaş...
Boşuna dönüyor dünya dediğin
Hep hayal çıkıyor umut bildiğin
Terkedip gidiyor gönül verdiğin
İnanıpta kimseyi sevme arkadaş...
Demem o ki, ben şimdi sana kalk gel demem. Beklerim hep ama gel demem. Diyemem. Çünkü öyle öğrendim. Canım çok yanıyor şu an. Şimdi gelsen, sarılsam sana, yapıştırsam başımı göğsüne ağlamaktan ortalığı ayağa kaldırırım. Ama gel demem. Diyemem. Öyle öğrendim çünkü...