Gelgeldim bu dünyadaki engeller büyüktür, hedefler büyüdükçe bunlar da büyür, bu durumda küçük, etkisiz, ama bir o kadar da mücadeleci bir adamın desteğini garantilemek ayıp değildir.
....bu görüntüde çılgınca bir şey vardı, zirvesi bir galeri şeklinde inşa edilmişti; mazgal dişleri adeta korkak beceriksiz bir çocuk eliyle çizilmiş gibi kesinlikten uzak, düzensiz ve kırık dökük, mavi gökyüzüne doğru uzanıyordu. Öyle ki, sanki mekânın melankolik sakini, evin en kuytu odasına kilitlenmeyi hak ederken, kendini dünyaya göstermek için çatıyı delip, orada dikilmişti.
Geçmişimle geleceğimi kıyaslıyor, ancak ikisini de hayranlık verici buluyorum, ikisinden birini tercih edemem ve beni açıkça kayıran ilahi lütufların adaletsizliği hariç hiçbir şeyden yakınamam.
Çünkü kardaki ağaç gövdeleri gibiyiz. Görünür- de dümdüz uzanırlar, azıcık itmek yuvarlanmaları için yeterli olur. Ama olmaz, çünkü yere sıkı sıkı bağlıdırlar. Ama işte bu bile salt görüntüden ibarettir.