scuti
@scuti
insan olmak
hiçliğin ortası
4 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Gelgeldim bu dünyadaki engeller büyüktür, hedefler büyüdükçe bunlar da büyür, bu durumda küçük, etkisiz, ama bir o kadar da mücadeleci bir adamın desteğini garantilemek ayıp değildir.
....bu görüntüde çılgınca bir şey vardı, zirvesi bir galeri şeklinde inşa edilmişti; mazgal dişleri adeta korkak beceriksiz bir çocuk eliyle çizilmiş gibi kesinlikten uzak, düzensiz ve kırık dökük, mavi gökyüzüne doğru uzanıyordu. Öyle ki, sanki mekânın melankolik sakini, evin en kuytu odasına kilitlenmeyi hak ederken, kendini dünyaya göstermek için çatıyı delip, orada dikilmişti.
Evin Yolu
Geçmişimle geleceğimi kıyaslıyor, ancak ikisini de hayranlık verici buluyorum, ikisinden birini tercih edemem ve beni açıkça kayıran ilahi lütufların adaletsizliği hariç hiçbir şeyden yakınamam.
Ağaçlar
Çünkü kardaki ağaç gövdeleri gibiyiz. Görünür- de dümdüz uzanırlar, azıcık itmek yuvarlanmaları için yeterli olur. Ama olmaz, çünkü yere sıkı sıkı bağlıdırlar. Ama işte bu bile salt görüntüden ibarettir.
Sonra kuşlar bir yağmur serpintisi gibi havalandı, gözlerimle onları takip ettim ve bir solukta ne kadar yükseğe uçtuklarını gördüm, sonunda sanki onlar yükselmiyor da ben alçalıyorum sandım ve iplere sıkıca tutunup sırf zayıflıktan biraz sallandım. Biraz sonra daha güçlü sallanır oldum, hava serinlemiş, yüksekten uçan kuşların yerini titreşen yıldızlar almıştı.