sənət, yoxsa lənət?
Puan vermedi
Fromm insanı bir mexanizm kimi yox, insan kimi ələ alıb analiz edən, araşdıran psixoanalitik və yazıçıdır. Həcmi kiçik olmasına baxmayaraq, məşhur kitabını iki həftəyə yayıb oxudum. Kitabla bağlı çoxlu qeydlər götürmüşəm, onlardan bəziləri (p.s. türk dilində oxumuşam deyə tərcüməsini yazacam):
"Birini sevmək sadəcə güclü bir duyğu deyil; bir düşüncə, bir mühakimə, verilmiş bir sözdür. Əgər sevgi sadəcə bir duyğu olsaydı, qarşılıqlı verilən əbədi sevmək sözlərinin heç bir əsası qalmazdı." (səh. 76)
Bu alıntı reallıqdır – heç bir bəzək-düzək olmadan yaş əski kimi çırpılır üzümüzə. Bəzən qarşına verdiyi sözü tuta bilməyən biri çıxır və ya əksinə, sən o sözü tuta bilmirsən. Duyğularını fikirləş: nə qədər əsəbi qala bilirsən? Bəs sevinc daimidir? Heç vaxt bunlarla tay tuta bilməzsən sevgini, o əbədi deyil, amma anlıq bir duyğu da ola bilməz.
"Eqoistlik özünü sevməkdir, yoxsa özünə olan sevgisizliyin bir nəticəsidir?" (səh. 78)
Bunu oxuyanda həm təəccüb elədim, həm də düşündürdü. Necə yəni, eqoist dediyimiz adam özünü sevmir? Sözə bir baxın, eqoist, içində eqo – yəni "mən" sözü var. Məsələn, sosial medianın, bloggerlərin, psixoloqların və s. hamıya aşıladığı bir düşüncə var, hamısı bu cümləni bayraq eliyib: "Özünü sev." Mən elə bu "sev" hissəsinin problemli olduğunu düşünürəm. Fromm'un da qeyd etdiyi kimi, sevmək digər sənət sahələri kimi öyrənilməli bir bacarıqdır, sən sadəcə "özümə baxıram, fitness zaldan çıxmıram, özümə bahalı paltarlar alıram, self-care day xoxo" deyərək özünü sevmiş olmursan. Sevmək yox, qəbul etmək lazımdır, yəni ki "Özünü qəbul et."
Bu o demək deyil ki, obezsənsə basıb yeməyə davam eləməlisən, belə də əlasan. Bu arada obezlik iradəsizlik yox, bir xəstəlikdir, o cür yanaşıb sağalmaq üçün addımlar atmaq lazımdır. Necə ki, qrip olanda griphotları,
Sdd
Yazarın okuduğum sanırım yedinci romanı. En beğenileni olduğunu bildiğim için hemen okumak istemedim. Beklentimi çok yükseltmiştim ve buna fazlasıyla değdi.
Okurken acaba benim Tully’im kim diye düşünürken buldum kendimi.. Daha çok Kate’e benziyorum. Tully’e benzeyen yanlarım var elbette ama kuralcılığım, ani bir şey yapamamam, her şeyi mükemmel yapmak istemem, hep bir şeylere koşturmam, herkesin derdine koşup kendimi ihmal etmem hep Kate..
Oldukça hassas olduğum bir dönemde olmamın da etkisiyle on kat kendimi bağdaştırdım ve Kate’in doktora gitmesiyle beraber ağlayarak bitirdim. Böyle bir dostumun olmasını çok isterdim. Çünkü “kız arkadaşlar birbirine iyi gelmez, birbirlerini hayatta tutarlar” Öyle mükemmel bi dostlukları var ki.. Ne olursa olsun hep bir araya geliyorlar. Yazı dili o kadar günlük, fazlasıyla içine çekiyor sizi. Yaşananlara karakterlerden daha çok tepki verdiğinize şahit oluyorsunuz. En bayıldığım şeyse birbirlerini kendilerinden bile daha iyi tanımaları..
Sonunda eşinin, çocuklarının, ebeveynlerinin vedalaşmasını görmek isterdim. Dostluk üzerine olduğu için sadece Tully’nin vedasına şahit oluyoruz..
“Orada, sokağın ortasında durup kendi başına dans etmeye başladı”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
R.Bahar, Hüseyn Cavid yaradıcılığını təhlil etməklə, böyük mütəfəkkirin yaşadığı zamanın ziddiyətlərini pərdəli şəkildə bədii-yara- dıcı boyalarla nə demək istədiyini şərh etmişdir. Cavid böyüklüyünün poetikasınca, onun nəyin dərkində yanqılara sürgün olunduğunu acı təəssüflə açıb göstərmişdir.
Cavidin, hədəflərində coğrafi sədd aşmaları çox önəmli, dünyəvi ictimai-siyasi xarakter daşıyır. Və bu ruhu əsas hədəfinə yönətmişdir. Elə buna görə də yazar taleyi səbəbincə, zamanın gözlənilən sərt axarına (represiya) yuvarlanmışdır. Dünyəvi yaradıcılığı isə bir məktəb olaraq tarixləşmişdir: zamanın ictimai-siyasi nöqteyindən dramatik aktuallığı.
Etimolojiye merakım olduğundan okuduğum bir sözlük. Ama ne yazık ki bazı beklentilerimi karşılamadı.
Yazar, yerli yabancı birçok kaynaktan her bir kökün ayrıntılı araştırmasını yaptıktan sonra bu eseri oluşturmuş. Bu nedenle Türkçe sözcük köklerine merakı olanların duymuş olması gerek diye düşünüyorum.
Girişte, dilin, etimolojinin, düşüncenin, kültür, anlamak vd. kavramların önemini vurguluyor.
Yazar Eyüboğlu bu eserde ufkunuzu genişletebilecek dil ve kültür bilgileri sunmakta.
Bir kökün Anadolu Türkçesinde veya Asya Türkçesi gibi farklı bölgelerdeki değişimlerini bize aktarıyor, bazı köklerin nereden gelmiş olabileceğini... Köklerin hangi anlama gelen kelimelerin başına gelebildiğini söylüyor lakin kelimenin ta kendisini vermiyor. Benim kitapta beğenmediğim kısım da bu oldu. Örnek vereceğim:
kev-, Anadolu halk ağzında üretken bir köktür. Öncül sesleri e-i, eylem eki mek'
tir. Anlam içeriği: ağrı, sızı, üzülme, sıkılma, daralma, yorgunluk, kuruma,
katılaşma, yumuşak taş, kötü, kaba, çekinmek, sakınmak, kaçınmak (SDD).
Bakınız "Anlam içeriği" olarak sunuyor.
(kaynak: kelimeler.gen.tr) kevik: İçi delikli, hafif, çabuk kırılabilen, yumuşak (taş vb. için). Kevik sözcüğünü değil de hangi anlamı ifade eden sözcüğün başına geldiğini söylüyor bkz: yumuşak taş. Sözcüğün kendisini verse daha iyi olurdu ve dağarcığımız genişlerdi. SDD: Söz Derleme Dergisi, kökleri kaynaklarıyla beraber verdiği çok yer vardır.
Onun haricinde meraklılarının ve bakış açısını bir nebze değiştirmek isteyenlerin göz atabileceği bir kaynak.
Sözcük dağarcığınızın çok artmayacağı ama kökteki ses değişimlerinin diğer Türkçelerdeki halleri ve bazı noktalarda sizi aydınlanma bombardımanına tutabilecek de bir kitap. Girişte bahsetmiştim ya dili anlamanın önemini vurguluyor yazar, verdiği örneklerden biri
Güvən... Bu həyatdakı ən çətin şeydir bəlkədə...
Salam, əziz 1000kitap ailəsi. Sizinlə ilk başlarda oxumaqda çox qərarsız qaldığım bir kitabın incələməsini bölüşəcəm. Doğrusu, ilk dəfədir hansısa kitabı oxuyub oxumamaqda qərarsız qaldım. Bu qədər qərarsız qalmağımın səbəbi isə kitabın mənə elə çoxda bir şey qatacağını düşünmədiyimdən idi. Bunun da səbəbi, kitaba qarşı olan yersiz önyargım idi. Yersiz deməyimdə səbəb isə sonradan - kitabın ilk 30 səhifəsindən sonra yavaş-yavaş yanıldığımın fərqinə varmağımdır.
Düzünü desəm kitabın ilk 20 yaxud 30 səhifəsi çox sıradan, adi idi. Lakin maraqlıdır ki, oxucu yenədə kitabı oxumağa can atır. Sanki bir nöqtədən sonra nələrinsə dəyişəcəyinə və hadisələrin daha maraqlı hal alacağını bilirlər. Buda kitabın bəyəndiyim bir digər özəlliyi idi. Kitaba, dedektiv janrı sevməyən biri kimi başladım, amma bitirəndə elə olmadı. ✿) Ən son nə zaman bu janrda kitab oxuduğumu da xatırlamıram. 
Nəimi nəinki gənc yazarlara qarşı aramdakı səddi, həmçinin dedektiv janrlı kitablara qarşı çəkdiyim səddi də yıxmağıma kömək etdi. İncələmdə həm tənqid həm də tərifə yer vermək istərdim. Yazarı şəxsən tanımadığım üçün bunun daha rahat olacağını düşünürəm.
"Bəzi yazarlar"ın kitabları məndə gənc yazarlara qarşı bir sədd yaratmışdı. Lakin bu səddin yox olmasında ilk addımı atmağımda 
Asəf Hüseynov böyük rolu oldusa da tamamilə məhv edən Nəimi bəy oldu.
"Dost… Dostluq… Necə də önəmsiz və xəyaldan ibarət anlayışlar imiş bunlar. Güvən… Asanlıqla birinə güvənən deyiləm deyibdə hərkəsə güvənmək… Güvəndiyin dostun tərəfindən belindən bıçaqlanmaq… Güvən və dost…"
Kitabda ən çox bəyəndiyini sitatlardandır.
Əslində bir musiqini, hər hansı bir kitabdan sitatı bəyənmək üçün bir çox şeyi qurban verməlisən... Məsələn, dost xəyanəti...
Kitabı oxuyub bitirənədək beynimdə bu söz dolandı;
"Unutma,
Düşman kör nişancıdır.
Nəimi nəinki gənc yazarlara qarşı aramdakı səddi, həmçinin dedektiv janrlı kitablara qarşı çəkdiyim səddi də yıxmağıma kömək etdi. İncələmdə həm tənqid həm də tərifə yer vermək istərdim. Yazarı şəxsən tanımadığım üçün bunun daha rahat olacağını düşünürəm.
"Bəzi yazarlar"ın kitabları məndə gənc yazarlara qarşı bir sədd yaratmışdı. Lakin bu səddin yox olmasında ilk addımı atmağımda Asəf Hüseynov böyük rolu oldusa da tamamilə məhv edən Nəimi bəy oldu.
"Dost… Dostluq… Necə də önəmsiz və xəyaldan ibarət anlayışlar imiş bunlar. Güvən… Asanlıqla birinə güvənən deyiləm deyibdə hərkəsə güvənmək… Güvəndiyin dostun tərəfindən belindən bıçaqlanmaq… Güvən və dost…"
Kitabda ən çox bəyəndiyini sitatlardandır.
Əslində bir musiqini, hər hansı bir kitabdan sitatı bəyənmək üçün bir çox şeyi qurban verməlisən... Məsələn, dost xəyanəti...
Kitabı oxuyub bitirənədək beynimdə bu söz dolandı;
"Unutma,
Düşman kör nişancıdır.Hansımızın içində şeytan yoxdurki?Edebiyat
Hərkəsə salam! Bugün Lev Tolstoyun “Şeytan” adlı romanın təhlili ilə gəldim.Lev Tolstoyu çoxumuz “Hərb və Sülh”,”Anna Karenina”,”Ivan Ilicin ölümü ” adlı baş əsərləriylə tanıyırıq.Amma eyni zamanda “Şeytan” adlı az bilinən, insanı düşündürməyə sövq edən qısa bir romanda yazmışdır.
Məzmun:
Qısaca məzmunu sizə çatdırım. Eugene Irtenev ve qardaşı atlarının ölümündən sonra böyük bir mirasa sahib olurlar.Amma bu böyüül miras özündə böyük dərdlər gətirir.Çünki miras borclarla yüklüdür və qərar verməlidirlər – mirası qəbul edəcəklərmi yoxsa rədd edəcəklərmi? Eugene mirası qəbul edir və qardaşının payınıda alır.Böyük torpaq sahələrini sataraq mirasdan geri qalan hisseni düzəldə biləcəyini fikirləşir..Anası ilə birlikdə fermaya gəlir yəni kəndə köçür deyək.Amma bir müddətdən sonra Eugene St. Petersburgda yaşıyarkən qadınlarla olan əlaqələri üçün darıxır.Kənd yeri olduğu üçün həmçinin öz statusunu itirmək qorxusu olduğu üçün bu barədə kimsəyə deməkdən çəkinir.Axırda meşəbəyinə bunu deyir və əri şəhərdə işləyən biri ilə gizli görüşməyə başlayır.Bir neçə ay bu əlaqə gedir.Sonunda, Eugene anası onun evlənmə zamanının gəldiyini düşünür və Eugene bu müvəqqəti əlaqəsindən əl çəkərək Liza Annenskaya-ya aşiq olur.Və Eugenenin içsəl çatımaları bundan sonra başlayır.
Əsər haqqında fikirlərim:
Belə uzun yazmağıma baxmayın heç bir spoiler vermədim.Sadəcə müəyyən yerə qədər kor şəkildə keçdim.Əsəri bitirəndə mənə bunun haqqında yazma istəyi gəldi.Bugünə qismətmiş deyək.Hansımızın içində şeytan yoxdurki? Demiş kimi eşidirəm Tolstoy babadan.Eugene obrazından insanların daxili münaqişələrini,arzularıya və günahlarıya başa çıxma dövrünü ələ alır.Həqiqətəndə bəzən intihar qədər insanı gətirən bu daxili münaqişələr necədə boyük fırtınalar yaradır insanın içində.Bunları Tolstoy Eugene