R.
@sdkoglu
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·108 syf.·
4 günde okudu
·2023 11. kitabı
Reklam
Bütün çiçekler kuruyup solar,
Sis çöktü mü üzerine,
Ve bütün insanlar gün gelir
Göçüp giderler bu dünyadan,
Konulurlar mezara.
Çiçeklere benzerler insanlar da,
Döner gelirler yeniden,
Yüz gösterdi mi ilkbahar.
Hastalık yüzü görmezler o zaman,
Bağışlanır işlenen tüm şuçlar.
Her insanın kendine özgü bir ruhu var.Edebiyat
Onu başka bir ruhla karıştıramaz. İki insan birbirine yaklaşabilir, birbiriyle konuşabilir, birbirinin hemen burnunun ucunda olabilir, ama ruhları bulunduğu yere kök salmış çiçeklere benzer, hiçbiri kalkıp ötekisinin yanına gelemez, bunun için kökünü terk etmesi gerekir, böyle bir şeyi de başaramaz.
İstemenin bir değer taşımadığını ve her şeyin bizden bağımsız kendi yolunda yürüyüp gittiğini görmesi de yine büyük ölçüde üzüntüye boğacaktır insanı.
İnsanlar arasındaki ilişkilerde saklı acıyı henüz tatmamış, kendilerini birbirine bağlayan bağ ne kadar sıkı olursa olsun iki insan arasında her zaman bir uçurumun var olduğunu, bunu ancak sevginin, o da zaman zaman oluşturacağı geçici bir köprüyle aşabileceğini henüz yaşamamıştım.