Uyumlu insan denen şeyin hemen hiç bulunmadığı bir gerçek; onlarca, belki de yüz binlerce insanda bir taneyle karşılaşılır, o da çok zayıf örneklerle...
Aslında biz hepimiz, hem de çok sık olarak neredeyse delirmiş gibiyiz, tek bir küçük fark var, o da ‘hastaların’ bizden biraz daha delirmiş olması, bu yüzden bir çizgi çekmek şart oluyor.
Tam bir kişiliksizlik istiyorlar ve bundan da büyük zevk alıyorlar! Ne kadar kendin olmazsan, ne kadar benzemezsen kendine, o kadar iyi! Bunu da en yüksek ilerleme sayıyorlar.