Maddi kalp sekteye uğradığında ceset de sukut eder, aynen onun gibi, manevi kalbin sönmesiyle insan, herhangi bir insanın heykeli o insana benzese de insaniyetinden bahsedi lemeyeceği gibi, bu insan da manen ölmüs kuru bir heykel gibi olacaktır. Manen ölmüş, kuru bir ceset gibi yani...
…
Hükümdar heykelleri gönderen komşu hükümdara şu cevabı yazar: Kulağından gireni ağzından çıkartan insan makbul değildir. Bir kulağından giren diğer kulağından çıkıyorsa, o insan da makbul değildir. En değerli insan, kulağından gireni yüreğine gömen insandır.
Bedendeki kalp, kan ve oksijeni bedenin her tarafına taşımakla, hayatın devamı için son derece önemlidir. Manevi kalp de imanın mahalli olmakla "o latife-i Rabbaniye, âmâl ve ahvâl ve maneviyatın heyet-i mecmuasını hakiki bir nur-u hayat ile canlandırır, ışıklandırır. "
İşaratü'l-İcaz, s. 65