Atatürk bir gün (1932) gençleri Ankara Halkevi'nde topladı. Yüzlerine manalı manalı baktıktan sonra, "Çocuklar" dedi; "şu karşımızdaki ufku görebiliyoruz. Fakat bu ufukların daha ötesini görmeye çalışınız." Bu, Ata'nın gençliğe yeni bir direktifiydi: Ufukların ötesini görmek.
Kâinatta bir nizam vardır. Siz bu nizamın içinde olduğunuz için onu göremiyorsunuz. Yüksekten baktığınız zaman öyle ahenk, öyle akış bulursunuz ki, ancak âlemler arasında fizik, kimya kanunları, matematik formülleri kuran yüksek varlıkların bu işleri nasıl idare ettiklerini o zaman anlıyabilirsiniz.