Sebile Kaya
@sebilekaya
Hayatın yorucu yolunda kitap duraklarında dinlenmeyi seven biri.
Türkçe Öğretmeni
21 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Reklam
"Ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım"1000Kitap
Puan vermedi
Yazardan pek çok kitap okumuş ve birçoğunda katili hemen tespit edebilmiş biri olarak bu kitabında katili bulamadığımı üzülerek söylemek istiyorum.
Kitap Esra isimli bir arkeolog ve kazı ekibinin Gaziantep'te başlattığı bir kazı ve bu bölgede işlenen bir cinayet ile başlıyor. Belli aralıklarla üç farklı cinayet daha işleniyor. Jandarma komutanı Yüzbaşı Eşref bir taraftan katil ya da katilleri bulmaya çalışırken diğer taraftan Esra ve kazı ekibinin canını korumak zorunda. Çünkü bölge halkı kazı bölgesinin kutsal olduğuna inanıyor. Bir nevi kazı ekibinin kutsallarına saldırdığını düşünüyor. Diğer taraftan bölgede işlenen cinayetler ve 78 önce aynı biçimde işlenen cinayetler arasında bağlantı kuruluyor. Bu bağğlantıyla birlikte yazarımız ülkemizin büyük problemlerinden biri olan ve sık sık bizi dış politikada zor duruma düşüren sözde Ermeni Soykırımını da ele alıyor. Ele aldığı konu öylesine hassas bir konu olmasına rağmen yazar konuyu tüm yönlerden ele alarak bu konudaki nihai kararı adeta okura bırakıyor. Tüm bunlar olurken Yüzbaşı Eşref olayın örgüt tarafını da ele almak istiyor. Fakat burada belirtmem gerekir ki PKK ile ilgili yazdığı sahneler gerçekten oldukça uzak geldi bana.
Tüm bunlar olurken kitabımızın başkahramanı Esra ve ekibi gizli bir bölmede Genç Hitit Dönemi'ne ait saray yazmanı Patasana tarafından kaleme alınan tabletleri buluyor. Kitaba adını da veren Patasana'nın tabletleri tarihteki diğer tabletlerin aksine Patasana'nın kendi hayat hikayesini anlatıyor. Yazarımızın kitap için özel olarak kurguladığı bu tabletler bana göre kitabın başarılı kısımlarından bir tanesi. Patasana'nın hikayesi öylesine sarsıcı ve öylesine arafta kalan bir öykü ki kendinizi onun yerine koyup "Acaba ben ne yapardım?" diye düşünmeden edemiyorsunuz.
Kitabın diline
Karanlık Ellerin Kıyameti
"Memleket orta yerinden ikiye ayrılmış gibi." Evet kitabın özetini tek bir cümleyle yapabiliriz. Dönem romanlarının son dönemdeki en iyi kalemlerinden biri olan Osman Balcıgil bu sefer bize 80 Darbesi'ne hazırlayan ortamı anlatıyor. Yazardan daha önce iki kitap daha okumuş ve kalemine hayran olmuş biri olarak bu romanının diğer romanlarının biraz altında kaldığını söylemeden edemeyeceğim.
Gelelim romanın konusuna. Hikayemiz Metin ve Ceren'in aşk hikayesi etrafında şekillense de aslında iç içe geçmiş farklı vadilerde akan hikayeler olduğunu söylemek mümkün. Bir tarafta ABD tarafından sahneye sürülen ajanların Türkiye'deki bazı grupları kışkırtması sonucu toplumun birbirine nasıl düşman edildiğini okurken diğer tarafta ülkedeki bu kaosa rağmen tertemiz bir aşk yaşamaya çalışan iki genci okuyorsunuz. Kitabın dili için klasik bir Balcıgil kitabı diyebiliriz; son derece basit, gereksiz süsten uzak sade bir dil. Yazarımızın bu dili bile isteye tercih ettiğini düşünüyorum, anlattığı çarpıcı gerçekleri gizlememesi adına kullandığı bir yöntem bana kalırsa.
Kitap okurken sık sık araştırma yapmaya sevk eden bir yazar Balcıgil.
Kitapta beni en etkileyen kısım CIA ajanlarının kışkırtmasına gelen birtakım grupların insanlara saldırdığı bölümler oldu. Kardeşin kardeşe kırdırıldığı, sen ocusun sen bucusun denilerek bölündüğü, aslında aynı dine inanan insanların bile birbirine düşman edildiğini görmek canımı en çok yakan kısım oldu. Üstelik hâlâ bu yöntemle insanımızın kine, nefrete sürüklendiği gerçeğini de kabul edelim. Tüm ayrıştırmalar ortadan kalktığında aslında bir masa etrafında çayını içip koyu bir sohbette gönüldaşlık edecek kadim Anadolu halkına nasıl yazık edildiğini okuyorsunuz aslında kitapta.
Benim için üzücü bir deneyim oldu, okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.