Seçgin
@secgin
46 okur puanı
Haziran 2016 tarihinde katıldı
Herkes yalnız, herkes öfkeli, hepsi kendince masum, hepsi devletçe suçlu, alayının canı burnunda…
Reklam
Anneler evlatlarının masumiyetine , bir nişan gibi gözlerinin içinde taşıyorlar her zaman, bunu kaybederlerse eğer başka hiçbir şey göremeyecek kadar karanlık bir suçluluk duygusuna gömülüp kalacaklarını sanıyorlar.
Bir yalnızın herkesiydi Bedia Hanım...
... Fakat gidince gidiyordu Bedialar ve arkalarındaki Kamilleri dünyanın ortasındaki bir yalnızlık çukurunun içine gömüp de gidiyorlardı.
Ne tuhaf, çocukken bırakmaktan ölesiye korktuğun eli, büyüdüğünde tutunca garipsiyordun. İnsan büyüdükçe elini çekiyordu annesinden.
Fakat fen hiç ilerlememis Muazzez. Seni geri getirmenin formülünu bulamadık ya bırak Nobel ellerin olsun. .
Sayfa 48
Reklam