bir insanın yeryüzünde başına gelebilecek en büyük müsibet anlamlandırma yetisini kaybetmesidir. bu yetiyi kaybetmek kişiyi bunalıma sokar; bir süre sonra da kendini imhaya sürükler. nitekim intihar eden yani kendi varoluşunu imha eder insanların söylediği en önemli ifadenin “artık yaşananın bir anlamı kalmadı” olması boşuna değildir.
“O’na doğru olanlar bulur yollarını, yollar nur olur.
O’na varanlar yürür yokları ve sürur olur.
Birinciler nur içindir elbette.
Ama nurlar ikinciler için...
Ey Mekke, nuruna koş Allah’ın.
Haydi, yoluna gir Muhammed’in...”